καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


Συνεχίστε την επανάσταση χωρίς εμένα
5246 αναγνώστες
Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016
08:19

 

αρμαγεδδών.

Αγορίνα,

Έψαχνα το πώς θα σου εξηγήσω την απόφαση να αλλάξω τόσο πολύ την προσωπική μου στάση. Και χρειαζόμουνα ένα τρόπο να σου εξηγήσω ότι είμαι απλώς ακατανόητος. Βρέθηκε, λοιπόν, το θέμα-ευκαιρία. Μία λεπτομέρεια στο βρετανικό δημοψήφισμα. Δώσε βάση :

Η ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Αν το δημοψήφισμα για το Brexit γινόταν στην Ελβετία, οι ψηφοφόροι θα είχαν λάβει ταχυδρομικά επίσημο έντυπο με το σκεπτικό των δύο εναλλακτικών επιλογών.
Η κάθε πλευρά δηλαδή θα έδινε συνοπτική επιχειρηματολογία, με εκτιμήσεις για τα προσδοκώμενα οφέλη, τις ζημιές που αποφεύγονται κ.λ.π.
Ερώτηση : γιατί δεν γίνεται αυτό και στην Μ.Βρετανία ;

Απαντήσεις :
1. Γίνεται. Ίσως καθυστέρησε το ταχυδρομείο.
2. Θα το έκαναν, αλλά δεν το σκέφθηκαν.
3. Θα το έκαναν, αλλά είναι πιό πλουραλιστικό να περιφέρονται πιο αόριστα τα επιχειρήματα.
4. Θα το έκαναν, αλλά δεν είναι στο πνεύμα των Βρετανών η συγκατάβαση.
5. Θα το έκαναν, αλλά δεν έχουν τρόπο να διαλέξουν ποιοί θα τα έγραφαν.
6. Θα το έκαναν, αλλά δεν θα σύμφερε την μία πλευρά.

Παρακαλώ να μην ληφθεί υπ' όψιν που η Ελβετία απέσυρε προ ημερών την αίτηση ένταξής της στην Ε.Ε.

Αυτό το αυτοσχέδιο γκάλοπ ανέβασα χθες στο φουμπούκ. Και είχε αρκετή επιτυχία, καθώς μάζεψα μπόλικα λίαν αξιόλογα σχόλια. Να στα συμμαζέψω, στη σειρά του ερωτηματολογίου, μπας και με καταλάβεις.

Το θέμα είναι σαφές. Όπως και το ερώτημα. Μετά μπερδεύει το πράγμα.

Το μπρίτις χιουμοράκι της πρώτης απάντησης έκανε κάποιους αναγνώστες μου στην Λόντρα να βγάλουν ένα τόοοσο δα κομπλεξακι. Δεν παίζομαι, αφκόρς, και για έναν πολύ απλό λόγο : μπρίτις λέγεται, ομηρικό είναι. [Φακοφφ.]

Η 2 δεν παίζει. Και να το σκεφτόντουσαν, κομμάτι δύσκολο να το κάνουν. Θα το δεις.

Η 3 είναι αποκαλυπτική. Αδύνατον να καταλάβει ο πολύς κόσμος ότι άλλο είναι να γίνονται γνωστά τα επιχειρήματα και άλλο να τα παίρνεις γραπτά και συγκεντρωμένα σε ένα επίσημο έγγραφο. Άλλη εγκυρότητα, άλλη ευθύνη - τα κυριότερα.

Η σύγκριση με την Ελβετία, εξευτελίζει την Βρετανία. Και δεν το αντέχουν αυτό όλοι ...

 

Η 4 είναι όλα τα λεφτά, κι ας μην της φαίνεται. Συγκατάβαση δ-ε-ν σημαίνει παζάρια και κουκούλωμα. Συγκατάβαση σημαίνει να ακούς προσεκτικά την άλλη άποψη. Το "audiorum et altera pars" που έκανε αυτοκρατορία τη Ρώμη. Το υπερόπλο της ήταν η Σύγκλητος. Αυτό κι αν είναι ακατανόητο.

Μη συγκαταβατικό είναι να ακούς απλώς για να απαντήσεις. Είναι πιά έσχατη ντροπή να αλλάζεις γνώμη. Πριν 3.000 χρόνια, ήταν αλλιώς. "Οι φρόνιμοι αλλάζουν γνώμη" έλεγε ο μέγας στυλοβάτης του [όποιου] πολιτισμού μας.

Συγκαταβατικό - πάνω από όλα - είναι το εθνικό κριτήριο. Οι Ελβετοί το έχουν, κι ας μην είναι καθόλου χαϊβάνια. Ψυχρά σαν τραπεζίτες σκέφτονται, αλλά ξέρουν καλά το εθνικό συμφέρον τους. Βγάζουν πολλά από αυτή την επιλογή τους.

Στην Μ.Βρετανία ήδη τουφεκίσθηκε το κριτήριο "Britain first", καθώς συνδέθηκε προπαγανδιστικά με τον παράφρονα ακροδεξιό που σκότωσε την βουλευτίνα των Εργατικών. Πόσοι καταλαβαίνουν στην Λόντρα ότι αυτό και μόνον είναι η θριαμβευτική είσοδος του ναζισμού στην Γηραιά Αλβιώνα ;

Ο Ναζισμός είναι πάνω από όλα προπαγάνδα. Αδίστακτη προπαγάνδα, ικανή να σκοτώσει για να πετύχει τους σκοπούς της. Το "Switzerland first" υπάρχει στο αίμα του Ελβετού. Το "Britain first" είναι πιά πολιτογραφημένο ως Ναζισμός. Περί αυτού πρόκειται.

Το πνεύμα συγκατάβασης, λοιπόν, θα έβαζε σε μία σειρά τα επιχειρήματα της πλευράς του Brexit. Έχουμε εθνικό συμφέρον στην Ε.Ε. ή όχι ; Αυτό το ερώτημα θα απαντιόταν επισήμως. Όπως και το αντίστοιχο για το Bremain.

Να στο πω κι αλλιώς : ας δοκιμάσει μία ομάδα υποστηρικτών του Brexit, από διάφορα κόμματα, να συμμαζέψει τα επιχειρήματα σε ενιαίο κείμενο. Δεν γίνεται. Δεν υπάρχει δυνατότητα να συντεθούν τα επιχειρήματα και - κυρίως - τα κριτήρια. Δεν υπάρχει η συγκολητική ταινία - η συγκατάβαση.

Να στο πω και κινέζικα : «ό,τι είναι καλό για την κυψέλη, είναι καλό και για τη μέλισσα». Άντε και πες ότι γίνεται κατανοητό ότι δεν λέει για κηφήνες. Άντε. Ποιος καταλαβαίνει ότι αυτό ισοδυναμεί με «ό,τι δ-ε-ν είναι καλό για την μέλισσα, δ-ε-ν είναι καλό και για τη κυψέλη» ;

Στον ανταγωνιστικό πλανήτη που – καλώς ή κακώς – ζούμε, οι λαοί που αντιλαμβάνονται ρεαλιστικά το εθνικό τους συμφέρον, έχουν μέγα συγκριτικό πλεονέκτημα. Τόσο απλό, τόσο ωμό.

 

Η 5, όπως καταλαβαίνεις, είναι απλώς χιουμοράκι. Τρέχα βρες "επιστάμενους" στην χώρα των ταμπλόϊντς.

Και η 6 ακατανόητη. Ποιά είναι η πλευρά που δεν την συμφέρει μία τέτοια διαδικασια ; Η απάντηση είναι απλή : και τις δύο. Τους χαλάει - όσο και αν πιστεύουν σε βρετανικό επίπεδο διαλόγου και λοιπά παχιά λόγια. Αυτό δεν το μπορούν.

Γιατί δεν το μπορούν ; Γιατί έχουν πρότυπο την Αθήνα και την άμεση δημοκρατία της. Είναι χαρακτηριστικό που οι εγχώριοι θιασώτες της ιδέας επικαλούνται και το υποδειγμα της Ελβετίας. Κι όταν μαθαίνουν ότι οι Ελβετοί έχουν καμάρι τους που εμπνεόνται από την άμεση δημοκρατία της Σπάρτης, στρίβουν γωνία.

Εν ολίγοις : Αθηναϊκό ήθος αντέγραψαν οι Εγγλέζοι, όχι Σπαρτιάτικο. Το Σπαρτιάτικο ήθος βγάζει εφόρους που δίνουν τον εαυτό τους στην εισήγηση που θα καταθέσουν στην Απέλλα της Πατρίδας τους. Το Αθηναϊκό βγάζει απλώς αστέρια της εριστικής διαλεκτικής.

Όπως και αντρούκλες ...

 

So.

Για μένα, "Ό,τι βρέξει, ας κατεβάσει". Για σημαντικό χρονικό διάστημα. Και το παρόν ημερολόγιο τέλος. Θα χρειασθεί να βρω άλλον τρόπο να κάνω κατανοητά όλα τα ως άνω ακατανόητα.

Εν τω μεταξύ, θα έχει προκύψει και η ετυμηγορία των αγορών επί των λαμπρών προοπτικών της χώρας των νικητών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αν το χώσιμο σε νίκη του Brexit έχει προαναγγελθεί, το χώσιμο σε νίκη του Bremain είναι κάτι που αποκλείω κατηγορηματικώς.

Με αντιλαμβάνεσαι. Μάλλον.

Εκείνο που σίγουρα αντιλαμβάνεσαι είναι ότι η επανάσταση που προωθώ δεν έχει κανέναν απολύτως οπαδό. Εκτός αν τα αφεντικά των αφεντικών σου ξυπνήσουν κάποια στιγμή και βρουν ότι τους συμφέρει η δημιουργική επανάστασή μου.

Πώς το είχε πει ο γραμματικός σας, σε αξάν Churchill ;

Only foolish don't change their mind.

 

E

Σχόλια

19/06 08:29  Ερμάκος
20/06 15:56  oberon
ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ

Ας υποθέσουμε ότι ο Γιόζεφ Γκαίμπελς, υπουργός "Λαϊκής Διαφώτισης και Προπαγάνδας" του Χίτλερ (1933-1945), ήταν σήμερα ξανά στα πράγματα.
Ενδεικτική δήλωσή του : "Εάν η δημοκρατία είναι τόσο ηλίθια ώστε να μας δώσει το ελεύθερο, είναι θέμα δικό της" ..

Ερωτήσεις κρίσεως :
1. Πώς θα έβλεπε την πλήρη επικράτηση της Γερμανίας στην Ε.Ε. ;
2. Θα ήταν υπέρ του Brexit ή υπέρ του Bremain ;
3. Aν ήταν υπέρ του Brexit, θα διέτασσε τους Βρετανούς ναζιστές να ταχθούν κι αυτοί υπέρ του Brexit ;
4. Aν ήταν υπέρ του Bremain, θα ήταν εύλογο να διατάξει κάτι σαν την εκτέλεση της Jo Cox ;
5. Αν όλα αυτά φαίνονται διαστροφικά, η διαταγή του για εμπρησμό του Ράιχσταγκ, όπως προέκυψε στη "δίκη της Νυρεμβέργης", ήταν νορμάλ ;

https://www.youtube.com/watch?v=SjD9v9H2UrU
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις