καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


Grprison without reason ?
457 αναγνώστες
Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015
09:22

 

ΑΤΠ

Αγορίνα,

Λανσάρω καινούργια λέξη, σε απάντηση της αθλιότητας Grexit. Πιό ηχηρή, να σπας την γλώσσα σου για να την προφέρεις. Το timing είναι - αφκόρς - το δύσκολο θέμα, και θα στο εξηγήσω με μιά "ιστορία" μου από τα παλιά.

Ήμουνα γυμνασιόπαιδο ακόμη, και για πρώτη φορά επρόκειτο να πάρω το τραίνο για το χωριό μου. Μόνος μου, για να πάω να βοηθήσω στο κόψιμο των λεμονιών μας. Πήρα λοιπόν το "181" λεωφορείο και κατέβηκα στο τέρμα. Σταθμός Λαρίσσης. Μου είχαν πει "εκεί ρώτα".

Έλα μου όμως που την ώρα που έφθανα στο Σταθμό ετοιμαζόταν να φύγει το τραίνο που έβλεπα μπροστά στα μάτια μου. "Θα βγάλω μέσα εισιτήριο" σκέφθηκα και βουρ το πρόλαβα. Στρογγυλοκάθησα, απέναντι σε μία καλοστεκούμενη μεσόκοπη. Η οποία - καθώς ήμουνα και παίδαρος βεβαίως-βεβαίως - δεν άργησε να μου πίασει κουβέντα : "Πού πάτε ;".

Της απάντησα καταλήγοντας σε ένα αθώο "Εσείς ;". Έσκασε στα γέλια αλλά κατάφερε να μου πει "Θεσσαλονίκη". Αντιλαμβάνεσαι ότι ως άσσος στην Γεωγραφία κατάλαβα αμέσως τον λόγο του - όμορφου ομολογουμένως - γέλωτος της ωραίας Μακεδόνισσας. Λάθος τραίνο.

Παρά το νεαρόν της ηλικίας μου, το σκέφθηκα ψύχραιμα : "Οπότενες τώρα τί κάνουμε ; Οέο ;". Δεν άργησα βέβαια να σκεφθώ λογικά. Βρήκα και τον "εισιτηριά" και τον καλόπιασα. Πρόθυμα ο ανθρωπος με βόηθησε να καταλάβω.

Πρώτον, δεν προλαβαίνω το σωστό τραίνο. Με τίποτα.

Δεύτερον, το επόμενο τραίνο [ήταν βράδυ] φεύγει νωρίς το πρωί.

Τρίτον, η επόμενη στάση του τραίνου δεν μου ήταν και τόσο χρήσιμη. Ο λόγος : το πρώτο τραίνο που θα σταμάταγε στην ίδια στάση και προς Αθήνα δεν μου έκανε. Θα έχανα κι άλλο τραίνο για Πελοπόννησο.

Τέταρτον, η επόμενη χρήσιμη στάση ήταν η Λειβαδιά [ή η στάση που στρίβει και για Χαλκίδα - θα σε γελάσω]. Εκεί θα περνούσε το τραίνο την τάδε ώρα, και την δείνα ώρα θα ήμουνα Αθήνα. Να πάρω το τραίνο το σωστό.

Πέμπτον, ότι το ίδιο τελικό αποτέλεσμα θα είχε το να πάω μέχρι Λιανοκλάδι [Λαμία δηλαδή] και να πάρω από εκεί την ίδια υπερταχεία. Είχα - εν ολίγοις - να διαλέξω αν θα περίμενα με τις ώρες στο σταθμό της Λειβαδιάς ή θα έκανα ένα παραπάνω ταξιδάκι. Εννοείται ότι ο "εισιτηριάς" είχε κόψει φάτσα τί καλό παιδί ήμουνα και δεν θα μου χρέωνε τίποτα για όλα αυτά.

 

Κόβω ατμόσφαιρα - που λες - ότι καταλαβαίνει σιγά-σιγά ο κόσμος πως η Ευρώπη δεεεν είναι για ανθρώπους, για έλληνες. Είναι για ισοπεδωμένα ανθρωπάκια. Ταυτόχρονα, αισθάνομαι ότι έχω βρει τον τρόπο που θα βάζει τον άλλον να σκεφθεί. Αφού αρχίσει να το σκέφτεται, τα επιχειρήματα είναι ακαταμάχητα.

Να μην επαναλαμβάνω παλαιότερα και σε κουράζω, οι βάσεις είναι τα "audiorum et altera pars" των Ρωμαίων [ας ακούσουμε και την άλλη πλευρά], σύστημα "sic et non" [υπέρ και κατά] με το χαρτάκι Α4 και την σκέψη μας σε γραπτό, και - εφεδρεία - το του Sir Peter Ustinov "Τί πιο τρανταχτή απόδειξη παράνοιας από την ανικανότητα να έχει κανείς αμφιβολία".

Με αυτά γενικά, αρχίζουμε από το μηδέν : "Τί ακριβώς θέλουμε στην Ευρώπη ;". Όχι γενικούρες. Ούτε "δεν κατεβαίνω από το τραίνο, γιατί εδώ είναι ζεστά και έχω και καλή παρέα εκ καρντασουπόλεως". Σωστόν ; Ελήφθη ;

Κάπου εκεί παίζει το του Αριστοτέλους : «Η δικαιοσύνη είναι πάντοτε αποτέλεσμα αγαθής προαίρεσης». Μεγάλο ζήτημα, με τις προεκτάσεις του. Τεράστια διαφορά κοινωνίας. Και εκεί μπαίνει το «Δεν θα γίνουμε Γερμανοί. Θα ξαναγίνουμε Έλληνες.»

 

Οπότενες πού κατεβαίνουμε από το τραίνο της Ευρώπης ;

Φυσικά κάπου που να μην μας φάνε τα τσακάλια, να μην μας στοιχίσει παραπάνω, και - κυρίως - να μην πάμε στη μανα μας μέσα στην κούραση και την αφραγκιά και πάθει χειρότερο ψυχικό πέρα-δώθε. Χειρότερο από το εκ της καθυστερήσεως - o.k. ?

Αισθάνομαι, όθεν, ότι οι ανακεφαλαιοποιήσεις είναι μία καλή ιδέα win-win διαζυγίου. Αν ενθυμούμαι καλώς - ρητορική η πλαγία ερώτηξις - το διακύβευμα είναι κάπου 15-18 δις. Τα δυνητικά έσοδα από την εξάσκηση των warrants, εξηγώ. Ένα ράλλυ μέχρι Μάη, ποιόν θα αφήσει παραπονεμένο ;

Σίγουρα, πάντως, όχι εμένα. Δεν είσαι και τόσο παλιός στα λημέρια του oberon για να θυμάσαι το άπαιχτο άρθρο [το έχω αποσύρει ως αυστηρώς ακατάλληλον - μόνο παλιοί μπορεί να το θυμούνται] :

"Σορτάκιας με πίττα, τζατζίκι και μπόλικο πιπέρι."

 

 

Ε

Σχόλια

16/02 09:22  oberon
16/02 12:28  oberon
17/02 02:50  GIASEMI
Μα πως τα λες έτσι βρε παιδί μου ! Απολαυστικά !
17/02 10:09  Ερμάκος
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις