καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
***ΠΡΟΣΟΧΗ***
Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι από τις 20 Δεκεμβρίου η υπηρεσία του Capital.gr
Capital Blogs θα αναστείλει τη λειτουργία της για τεχνικούς λόγους.
Σας ευχαριστούμε για την κατανόηση.
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


Η φύση του ευρωπαϊκού νεοναζισμού
438 αναγνώστες
Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 2014
09:48

βλακοκρατία.

Αγορίνα,

Υποθέτω ότι έχεις διαβάσει τπ "Μήνυμα Πρωτοχρονιάς 2014 : Η μπόρα θα περάσει.". Αν όχι, δες στου oberon ή ψάξε στο scribd. Ήδη το έχουν κάνει αρκετοί, όχι πιά μόνο αρκετές ...

Από Ελβετία το σχόλιο ήταν μία λέξη : "εξαιρετικό". Και ένα καινούργιο φιλαράκι μίλησε για "πύρινο λόγο". Οι fb-κολλητές δεν είναι είδηση πιά ...

 

Κατ' αρχήν, όταν λέμε ναζισμός, εννοούμε Ούννοι. Αλλιώς είναι σαν να μιλάς για ψαρόσουπα χωρίς ψάρι. Το "νεο-" μπροστά στη λέξη είναι λεπτομέρεια, χρονικός προσδιορισμός - κάπως.

Ο ναζισμός, λοιπόν, είναι πρώτα απ' όλα τρόπος [μη] σκέψης. Ένας σωστός γκαιμπελικός προπαγανδιστής φροντίζει να ταΐζει τη μάζα με βεβαιότητες, ώστε να μην χρειάζεται να σκέπτεται. Και η πιό μισητή δουλειά για τη μάζα είναι να την βάζεις να σκέπτεται. Αν σκέπτεται, είναι για το πώς θα εφαρμόσει τους κανόνες και τις ντιρεκτίβες. Πώς θα ανταποκριθεί στα "καθήκοντα".

Στο πολιτικό επίπεδο, ο ναζισμός εκφράζεται με την κυριαρχία του κράτους. Λέγεται και εθνικοσοσιαλισμός, αλλά πλέον δεν είναι ούτε σοσιαλισμός ούτε "εθνικο-". Το κράτος-πατερούλης φροντίζει για τα πάντα, και για το κράτος φροντίζει η νομενκλατούρα.

Μένει και κάτι : ιδιωτική πρωτοβουλία, από "εγκεκριμένους" επιχειρηματίες. Κρατικοδίαιτους, όσο χρειάζεται. Δηλαδή όλο και περισσότερο.

 

Βασικό όπλο του ναζισμού είναι το ψέμα, η παραπλάνηση του αντιπάλου. Ο Γκαίμπελς έλεγε ψυχρά "Ρίχνε λάσπη, στο τέλος όλο και κάτι θα μείνει". Απλά πράγματα.

Με αυτή τη συνταγή πορεύονται στην Ευρώπη σήμερα, στην μητερούλα Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκεί είναι ο ναζισμός σήμερα. Αντίστοιχα με τα ως άνω τρία, έχουμε ισοπεδωμένη σκέψη, κρατικό ασφυκτικό έλεγχο της "ελεύθερης" οικονομίας και τον μηχανισμό των επιδοτήσεων.

Να τα δούμε ένα-ένα ;

 

Μίλαγα τις προάλλες με παιδικό μου φίλο, με χοντρό βιογραφικό σε υψηλής τεχνολογίας τομέα. Χώρια τα δύο διδακτορικά. Τον ήξερα ανοιχτόμυαλο, να ενδιαφέρεται για τη γνώμη του άλλου. Να είναι σε θέση να συζητήσει για την άποψή του. Ποτέ δεν είχαμε αντιπαράθεση. Όχι γιατί συμφωνούσαμε, αλλά γιατί δεν ήταν στην κουλτούρα μας.

Είναι άλλο να συζητάς καυγαδίζοντας, για να πείσεις τον άλλο, κι άλλο να ενδιαφέρεσαι να μάθεις την άποψη του άλλου.

Ε λοιπόν, αυτό το είχε μέχρι πριν κάποια χρόνια. Έχει πελάτη κορυφαία εταιρεία της ΕΕ. Πριν κάποια χρόνια ήταν σε θέση να αντιληφθεί τις ανοησίες τους, την στενή τους αντίληψη των πραγμάτων. Την εμφανή διαφωνία τους με την απλή λογική.

Στην τελευταία μας συζήτηση διεπίστωσα ότι πιά δεν είναι σε θέση να εξετάσει "ενδεχόμενα". Δεν είναι σε θέση να ακούσει ολόκληρη την άλλη άποψη. Όχι δεν θέλει, δεν είναι σε θέση - έχει διαφορά.

Η ισοπεδωτική ρουτίνα τον έχει κάνει τετραπέρατο, όχι απλώς έξυπνο, σε αυτά που κατέχει. Στα in the box. Στα out of the box βγαίνει ανεξέλεγκτη αντίδραση που κόβει την κουβέντα, πριν ολοκληρωθεί η διατύπωση του επιχειρήματος. Φθάνουν οι πρώτες εντυπώσεις.

Η βεβαιότητά του για το λαμπρό παρόν της Ευρώπης ήταν ακαταμάχητη. Λίγο τον απασχόλησαν οι "φυτιλιές" μου. Κάπως τον ζόρισε η αναφορά μου στον Τιτανικό, λίγο παραπάνω τον απασχόλησε που του είπα ότι "είναι λογικό ένας βολεμένος να μην βλέπει τις άσχημες προοπτικές " ...

Ψιλομπλοκάρησε και στην ερώτηση "Τί είναι ακριβώς η Ευρώπη ;". "Ελεύθερη διακίνηση" μου είπε. Του απάντησα "είμαστε 3-1 στα ανέκδοτα". Τον είχα ξεκάνει με τις ξανθιές. Το χιούμορ το έχει ακόμη. Δεν' και λίγο, τώρα που το σκέπτομαι.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της τυποποίησης. Ισοπέδωση στη "σκέψη". Έξυπνοι σε αυτά που δουλεύουν, βλάκες στα υπόλοιπα.

 

Για τον ασφυκτικό έλεγχο τα ξέρεις. Το τραπεζικό σύστημα είναι το πρώτο και κυριότερο παράδειγμα.

Για κάθε αποβλακωμένο Ευρωπαίο τεχνοκράτη, αυτό που χρειάζεται - και γίνεται όλο και περισσότερο - είναι ο όλο και πιό σφυκτός έλεγχος. Λεπτομέρεια από ποιόν ακριβώς μηχανισμό και φορέα.

Δεν χωράει το μυαλό τους ότι τα ποθούμενα αποτελέσματα μπορούν κάλλιστα να επιτευχθούν με λιγότερο αλλά ευφυέστερο έλεγχο. Με το Κράτος να βάζει βασικά τους κανόνες στην ελεύθερη αγορά.

 

Εκείνο που μου πέρασε σαν φλασιά πρόσφατα είναι για τις επιδοτήσεις. Οι κοινοτικές επιδοτήσεις είναι η παχιά αγελάδα που ταΐζει πλουσιοπάροχα την νομενκλατούρα της καρικατούρας που λέγεται ΕΕ.

Θυμήθηκα, λοιπόν, ότι η χοντρή 'κονόμα ξεκίνησε με τα ΜΟΠ, τα οποία επέβαλε με θαρραλέο βέτο ο ηγέτης της ρημαδοχώρας μας. Χτύπησε το χέρι στο τραπέζι εκβιάζοντας. Τί ακριβώς δεν θα ψήφιζε δεν το θυμάμαι. Αλλά σκέψου πόσοι και πόσοι χοντροκονομημένοι του συστήματος έχουν οφεληθεί από την γενναία αντίστασή του.

Μάστορες στις κουτοπονηριές όλα αυτά τα μηδενικά. Μέχρι που μπορεί να του τη στήσανε.

 

Τροφή στη σκέψη, για προβληματισμό. Πόσο βαθιά και πίσω πηγαίνει η πλεκτάνη. Πώς και πόσο ξεγλύστρισε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα από την ελευθερία και τη δημοκρατία των εμπνευστών του στον σοβιετικής εμπνεύσεως υπερεθνικοσοσιαλισμό.

Θυμήσου και ότι στο ξεκίνημα του Β' Παγκόσμιου Χίτλερ και Στάλιν τα είχαν βρει. Λέει κάτι ;  Μπααα ...

 

Καλή χρονιά αγορίνα ! Και σκέψου κι εσύ κάτι ...

 

Ε

Σχόλια

05/01 10:44  Ερμάκος
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις