καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


Κάτι αλλάζει
544 αναγνώστες
Κυριακή, 5 Μαΐου 2013
07:52

σταθερά.

Ποοολύ καλή μου φίλη,

Πολύ φοβάμαι ότι δεν έχεις δει στη σειρά τις εξής φράσεις : "αγάπα τον πλησίον σου", "αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν" και "αγάπα σεαυτόν". Και σίγουρα παραξενεύεσαι που στο κοπανάω πασχαλιάτικα.

Χώρια που δεν είναι και δύσκολο να ξαναεμφανισθεί εκείνο το φρούτο που πέρυσι τέτοια μέρα μου ζητούσε κάτι σαν ομολογία πίστεως. Είχε και την πλάκα του, αλλά μέχρις ενός σημείου.

Έχουμε πήξει φιλενάδα σε χριστιανούς που το τελευταίο πράγμα που τους ενδιαφέρει είναι να συμπεριφέρονται σαν χριστιανοί. Και αυτό αρχίζει από την ημιμάθεια, συνεχίζει στην υποκρισία και καταλήγει στο φανατισμό. Φανατικός ήταν ο τύπος.

Πάμε στα σημερινά.

 

"Αγάπα τον πλησίον σου" είναι αυτό που ξέρουν όλοι, αυτό που νομίζουν πολλοί ότι είναι το σωστό, αυτό που θεωρούν ότι γράφει το Ευαγγέλιο. Αλλά το Ευαγγέλιο γράφει το "αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν" και έχει τεράστια διαφορά.

Με το πρώτο στη μόστρα ο κάθε βλαξ ψάχνει για ανιδιοτελείς μάρτυρες. Αλλά η ανιδιοτέλεια είναι αφύσικη κατάσταση, είναι παθολογική κατάσταση. Τρέχα-γύρευε τί ψυχικό κουσούρι κάνει κάποιον να βάζει σε προτεραιότητα τους άλλους.

Αν δεν το καταλαβαίνεις έτσι, δες τη διαφορά με το σωστό. Το "ως σεαυτόν" υποδηλώνει ότι είναι αυτονόητο να αγαπάς τον εαυτό σου. Τόσο, που, για να καταλάβεις πόσο πολύ πρέπει να αγαπάς τον πλησίον, η παρομοίωση χρησιμοποιεί ως μέτρο σύγκρισης την αγάπη σου στον εαυτό σου.

Σκέψου το κι αλλιώς : όταν λέμε είναι μαύρος σαν καλιακούδα, τί εννοούμε ; Ότι είναι τόσο πολύ μαύρος, που είναι σαν την καλιακούδα. Που όμως η καλιακούδα είναι κατάμαυρη - αυτό είναι το δεδομένο της σύγκρισης.

 

Το ίδιο θέμα, την ισορροπία δηλαδή μεταξύ ιδιοτέλειας και ανιδιοτέλειας, το έχει θέσει πιο ξεκάθαρα ο Αριστοτέλης : "Ο ενάρετος άνθρωπος συνδυάζει το καλό, το συμφέρον και το ευχάριστο".

Τώρα πώς γίνεται και καταλήξαμε εδώ που καταλήξαμε, ενώ συμφωνούν και οι δύο πυλώνες του ελληνοχριστιανικού μας πολιτισμού, μάλλον θα πρέπει να ψάξουμε στον βασικό ένοχο : Σωκράτης/Πλάτωνας, Αθήνα με μία λέξη.

 

Πού καταλήξαμε ; Στο "αγάπα σεαυτόν" της σύγχρονης εποχής. Μη μου πεις ότι οι ελεημοσύνες και τα συναφή μπορούν να κρύψουν το κυρίαρχο : να μην έχουμε πρόβλημα να χάσουμε το ένα μας μάτι, αρκεί ταυτόχρονα αυτός που δεν χωνεύουμε να χάσει και τα δύο του.

Εκεί βρισκόμαστε - κακά τα ψέματα.

 

Αυτά είναι - αν έχω δίκιο - χονδροειδείς παραποιήσεις βασικών δεδομένων στα θεμέλια του πολιτισμού μας. Σκέψου και συλλογίσου – στη συνέχεια – πόσο μακριά είμαστε από το "ερευνάτε τας Γραφάς". Για ένα μέσο χριστιανό σημαίνει διάβαζε προσεκτικά μη σου φύγει καμία οξεία, μην και δεν παπαγάλισες καλά το εδάφιο τάδε.

Ενώ, φυσικά, η προτροπή είναι για συνεχή έρευνα και εξέλιξη.

Βάλε τώρα με το μυαλό σου τί θα "ακούσω" από αυτούς που θα διαβάσουν ότι είναι λάθος το πρακτέο που υποδεικνύει η παραβολή του Ασώτου, όπως είναι λάθος χοντρό για μία διδασκαλία να δίνει "πρέπει".

Και τα δύο είναι προχωρημένες προσεγγίσεις της επιστήμης της Παιδαγωγικής Ψυχολογίας. Δοκιμάζεις το γνωστό, δοκιμάζεις το καινούργιο και συγκρίνεις αποτελέσματα. Διαφορά μέρα-νύχτα στα αποτελέσματα - τα ξαναλέω.

Αντιλαμβάνεσαι - είμαι βέβαιος - ότι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας, ιδίως την ώρα που τα καλύτερα κορίτσια - όχι εσύ ... - εναποθέτουν όλες τις ελπίδες τους στην προσευχή. Και μάλιστα όχι σαν οδηγό και κινητήριο μοχλό της δράσης μας, αλλά σαν την ... δράση μας.

 

Σε θεμέλια για διώροφο χτίσαμε τριώροφο - άντεξε. Πανωσηκώσαμε άλλους δύο ορόφους - δεν έπεσε. Ξεθαρέψαμε, το κάναμε δεκαόροφο, και καταρρέει.

Και ο κάθε ανόητος βλέπει το πρόβλημα στον ένατο.

 

Αλλά κάποιοι προεξοφλούν ότι τα θεμέλια θα επανασχεδιασθούν οσονούπω ...

 

Χρόνια πολλά ! Φιλιά <3

 

ε.

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις