καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


Για σένα, όχι
564 αναγνώστες
Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013
09:27

μεγάλη κουβέντα.

Καπετάνισσα,

Δεν σαλπάρουμε ακόμη, αλλά προετοιμαζόμαστε. Θα θυμάσαι - είμαι σίγουρος - ότι "σιγά-σιγά και είναι αρχοντικός ο γάμος" ...

Διάβαζα μια πολύ σοβαρή πέννα, και με κούφανε με κάτι φαρμακερό για τη γυναικεία νοημοσύνη. Μέσες άκρες έλεγε ότι βασικό μέλημα της γυναίκας είναι να πείσει ότι έχει μυαλό και το μυστήριο είναι ότι τα καταφέρνει. Αμέσως πήγε ο νους μου σε μια παλιότερη συζήτηση με συμπολίτισσά σου.

Αν θυμάμαι καλά, η ανάρτησή της ήταν σχετικά με το γνωστό για τους μεγάλους άνδρες και τη γυναίκα που είναι πίσω τους. Είχα την ευκαιρία να αναλογισθώ πόσες γυναίκες είναι "πίσω μου". Όχι όλες ίδιο φυσικά, αλλά σίγουρα έδινα πάντα σημασία σε ό,τι σημαντικό ξεχώριζα από οποιαδήποτε γυναίκα. Πόσο μάλλον με γυναίκες που εκτιμώ βαθειά.

Το περίεργο είναι ότι αυτό το χαρακτηριστικό μου συνδυάζεται με εξαιρετική ισχυρογνωμοσύνη. Κανείς, και κυρίως καμία, δεν κατάλαβε ποτέ ότι το να ασπάζομαι τη γνώμη κάποιας - αν και σπάνια τοις μετρητοίς - δεν ήταν γιατί με είχε στο βρακί της. Ήταν γιατί συμφωνούσα και συνήθως γιατί συνέβαλε, με τροποποιήσεις, στην εξέλιξη των πεποιθήσεών μου. Και μάλλον όταν λέω - παραπάνω - "περίεργο" δεν έχω βρει την καταλληλότερη λέξη.

 

Κάπως έτσι έφθασα να κάνω απίστευτες γνωριμίες και αμοιβαία επωφελείς φιλίες με ουκ ολίγες φιλενάδες στο facebook. Πολλές "κουφαίνονται" από το πόσο καλά θυμάμαι κάτι που μου είπαν, κάτι που είπαμε, κάτι που ζήσαμε μαζί. Και με ελάχιστες έχουμε μιλήσει μόλις 2-3 φορές στο τηλέφωνο και ακόμη λιγότερες έχω συναντήσει.

Η παλιά φουρνιά των top φιλενάδων μου έχουν αραιώσει. Αυτό που έλεγα την περασμένη βδομάδα - για τη φρίκη - τις έκανε να ακολουθούν κάτι σαν "μακριά κι αγαπημένοι". Αλλά οι καιροί τότε ήταν πολύ πιο πέτρινοι από τώρα, το κουτσομπολιό εναντίον μου ήταν τρομερό. Η εκτός ορίων συμπεριφορά μου ήταν κάτι που τους άρεσε, χωρίς αμφιβολία, αλλά δεν συμβιβαζόταν με τη ζωή τους. Λογικό.

Καταλαβαίνεις ότι, όταν μετά από τόσο καιρό θυμάσαι αυτό που σε ενώνει μαζί της, κάτι της "λες".

Και σίγουρα ό,τι πιο συναρπαστικό για μία γυναίκα είναι να έχεις μυστικά μαζί της. Αν μία λέξη π.χ. που γράφεις στον τοίχο της την κάνει να σφαδάζει στα γέλια και κανείς άλλος δεν καταλαβαίνει γιατί ; Πρώτο επίπεδο.

Αν "μαρτυράς" το μυστικό σας κάπου που βλέπει - θεωρητικά - ο κόσμος όλος κι ο ντουνιάς ; Δεύτερο επίπεδο.

Το τρίτο επίπεδο ;

 

Φυσικά η απίστευτη παρτεναίρ στο american bar με τα γιουτιούμπια, πολύ πριν γίνουν τις μόδας στο fb, ... Η μόνη που με είχε κάνει κάποτε να της γράψω "σήμερα δεν παίζεσαι.-".

Φυσικά μία άλλη βραδινή συντροφιά με γιουτιούμπια. Αυτή λίγες - 2 ή 3 - φορές. Φθάσαμε πολύ γρήγορα να νοιώσουμε ότι στο fb δεν είχαμε να κάνουμε τίποτα παραπάνω από το να γράφουμε μία στο τόσο "ξεχνιώνται ;".

Αμ η άλλη η μουσίτσα ; "Έξυπνος, πιπεράτος και χωρίς όρια" με είχε καρφώσει όταν της έκανα έφοδο στο καφέ που συχνάζει και την ξέρει όλη η μεγαλούτσικη πόλη της. Της είχα ζητήσει φυσικά τη γνώμη της για μένα.

Έχω χαθεί τελείως και με μία συμπολίτισσά σου. Η μόνη που είχαμε ατελείωτες νυχτερινές συζητήσεις στο τσατ. Νομίζω και η πρώτη χρονικά γκαρδιακή fb-φίλη μου. Κάποια στιγμή της έδωσα με δυό-τρεις προτάσεις το πλαίσιο των δυσκολιών της, το πρόβλημα να είσαι όμορφη και έξυπνη την σήμερον και ταυτόχρονα σε ανάγκη. Αλλά και αυτή δεν με συμβούλευσε λιγότερο.

Για άλλες δυό έχω γράψει και ειδικά άρθρα. Εδώ. Κι άλλες, αλλά τί να πρωτογράψω ...

 

Άλλη μπάλα, μία που δεν την πιάνει το μάτι σου. Της έγραψα κάποια στιγμή που αγανακτώ με διάφορους και ίσα που κρατιέμαι να μην τραβήξω καλάσνικωφ. Αργότερα μου έδωσε τη απίστευτη συμβουλή : "τράβα μπιστόλι στους λόγους σου".

Λίγες μέρες μετά τους πήρε και τους σήκωσε. Γάντι από θέση ισχύος στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, στη παγκόσμια [θεός να την  κάνει] τάξη πραγμάτων και δεν συμμαζεύεται. "Σε παίρνει" μου είχε γράψει ξερά. Και με έπαιρνε βέβαια.

 

Μπαίνουμε λοιπόν στην τελική ευθεία του ... "αρχοντικού" και έχεις δει το προχθεσινό video με την "Πολύ δύσκολη ερώτηση". Το ... κειμενάκι βγαίνει απίστευτα καλό. Αυτό που λέω για τους αυτοδιοικητικούς είναι ξερή αλήθεια. Τα χάνουν, δεν πιστεύουν στα μάτια τους, "μένουν".

Ένας είχε "μείνει" ήδη από το περίγραμμα. Και όταν είδε την πρόταση, το κεφ. 8, "τα είδε όλα". Ζήτησε time out. Να το σκεφθεί. Μιλάμε για "ζημιά".

Φαντάσου τώρα ότι τέτοιες … ζημιές επιφυλάσσονται για ουκ ολίγους.

 

Θυμάσαι σίγουρα αυτό το άπαιχτο με την εντατική που ήταν ο τύπος - λέει - και τους λες [και άντε να σε πιστέψει] "σήκω, πάμε για ορειβασία".

Εν ολίγοις, στα ... φτωχαδάκια με τις εισπρακτικές, η ρύθμιση 2 παραγράφων, είναι "πάμε, φεύγουμε Ιμαλάϊα". Αν όχι "weekend στον Πλούτωνα" όπως έλεγε και μία ψυχή ... "Γιατί δεν το κάνεις μόνος σου ;", "Καλά πουλάς την κότα με τα χρυσά αυγά και θες να σε πιστέψουν ;", "Γιατί υπάρχουν πολλοί τραπεζίτες", "Κάτσε να περάσουν τρεις μέρες".

Το τελευταίο, θα θυμάσαι από το πασχαλιάτικο του oberon, ήταν αυθόρμητη απάντηση στο "ρε συ, μου φαίνεται πως με βλέπουν σαν να τους λέω ότι ανασταίνω νεκρούς". Έπρεπε να είσαι από μιά μεριά να δεις πόση ώρα δεν κρατούσε τα γέλια του ακούγοντας αυτό που εξεστόμισε.

 

Το μεγαλύτερο come back στην Ιστορία του πλανήτη και σκασμένοι στα γέλια. Άντε να μας πιστέψουν, άντε να μας υποψιαστούν. Να μας εμποδίσουν, χλωμόν.

 

Λοιπόν περιμένω ... δουλειά στις διαδικασίες διαλόγου για την ιδέα.

Άϊντε - φιλιά <3

 

ε.

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις