καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


Στα δύσκολα σε θέλω
590 αναγνώστες
Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013
08:53

 

... χαλαρή.

Ποοολύ καλή μου φίλη,

Σε καταλαβαίνω πολύ καλά πώς νοιώθεις. Είναι η απίστευτη απόσταση μεταξύ αυτού που θα μπορούσε να γίνει, και μάλιστα πολύ απλά, αφ' ενός, και αφ' ετέρου αυτού που συμβαίνει. Χώρια τα επερχόμενα ...

Είναι με δυό λόγια η τεράστια διαφορά μεταξύ ευκταίου και εφικτού, μόνο που εδώ το ευκταίο είναι εφικτό. Κόβεις φλέβες. Σε πιάνει δέος, θλίψη, τρελαίνεσαι, δεν ξέρεις τί να κάνεις, τί να πρωτοπείς.

Σκέψου, βέβαια, ότι αυτό το ζω σε ροκ εκδοχή εδώ και τρία χρόνια. Αν δεις π.χ. το "Νέα Ελλάδα - turn key solution", δηλαδή την αίτησή μου στο Σ.τ.Ε. για παροχή εντολής σχηματισμού εθνικής αναγέννησης [σταμάτα να γελάς <3], θα "μείνεις". Και είχε και αριθμό πρωτοκόλλου παρακαλώ. Και μπήκε στο αρχείο - να υπάρχει.

Οι απορίες είναι - για κάθε λογικό άνθρωπο - πρώτον πώς δεν με έχουν "μαζέψει", δεύτερον πώς δεν έγινε το γέλιο της αρκούδας στα μμε που ψάχνουν κάτι να "πουλήσει" - τέτοια. Μόνο που ο "λόγος" που είχα καταθέσει ήταν ένα πολύ σοβαρό κείμενο. Αν το διαβάσεις τώρα, κόβεις τις φλέβες σου - ξανά. Αρχίζεις με "γιατί ;" και μέτρα ερωτήσεις.

 

Η απάντηση στην κυριότερη ερώτηση είναι απλή : έπρεπε να γίνει τέλεια. Δεν το καθόρισα ούτε καν εγώ, αλλά η πραγματικότητα, η πορεία των πραγμάτων, οι κανόνες της φύσης.

Αν έκανα κάτι εγώ, είναι ότι πήρα την ιδέα του Οδυσσέα με τα κουρέλια που ντύθηκε και έκανα τα πάντα για παραλλαγή. Δεν μπορούσα να ξέρω ποιος ανόητος θα πατούσε την σκανδάλη. Ίσως και να απέφυγα επιλογές που θα μου έδιναν την ευκαιρία να κάνω "μισή δουλειά".

Κάπως έτσι η φάση είναι εν ολίγοις η εξής : τα κουκιά είναι μετρημένα.

Το μακράν μεγαλύτερο come back της Ιστορίας του πλανήτη έχει τυπωμένο το πρόγραμμα της τελετής. Μόνο που στην τελετή θα είναι μόνο όσοι δεν κάνουν μοιραία λάθη ενδιάμεσα ...

Όπως είχε πει ο Παττακός, "την Ελλάδα τη σώζει ο καλός θεός". Και, μπροστά στη χειρότερη κρίση της Ιστορίας μας, έχει απλώς οργιάσει. Δεν ξέρω ποιος είναι, αλλά έχει οργιάσει. Η ακριβής ημέρα "βγάζει μάτι" - φυσικά για αυτούς που έχουν μάτια.

 

Οπότενες, που λέει και ο oberon, το θέμα είναι να το πάρουν ψύχραιμα αυτοί που το βλέπουν και δεν πιστεύουν στα μάτια τους. Είχα πολλές τέτοιες εικόνες στις βόλτες μου στα πέριξ. Νοιώθει ο καθένας ένα δέος κρατώντας στα χέρια του ένα κείμενο που είναι τσααακ το κλειδάκι στην κρίση. Μένει άναυδος και αποστρέφει το βλέμμα από το αλλόκοτο θέαμα. Δεν είναι καθόλου απλό.

Έχει διαστάσεις Αποκαλύψεως.

 

Το πρόβλημα το έχω πληρώσει ήδη πολύ ακριβά, καθώς δεν έχω πάθει και λίγα. Χώρια που ακόμη δεν έχω ξεμπλέξει ...

Το έχει γευτεί, όμως, άσχημα, η φίλη που δεν είναι πια μαζί μας. Δεν είχαμε γνωριστεί ακόμη εμείς, όταν παρακολουθούσε real time πώς γύρισα το χρηματιστήριο πέρυσι το Γενάρη. Real time μετάδοση. Αύριο θα γίνει αυτό - στο έτσι στυλ. Καταλαβαίνεις τι φρίκη έφαγε όταν μετά προσπαθούσα να της εξηγήσω τα ανεξήγητα : ότι όλοι έκαναν πώς δεν ήξεραν τίποτα. Μεγάλοι και τρανοί – έτσι ;

Μιλάμε βέβαια για ακριβώς αυτό που έλεγε ένα περυσινό άρθρο μου : Απόδραση από το Αλκατράζ. Έχοντας τη θεωρία του χάους και αναλώνοντας προσωπικό κύρος, πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες, σε συνεργασία με κομπάρσους απίστευτα ανεύθυνης συμπεριφοράς, έκανα αυτό που δεν μπορεί να διανοηθεί καν ο νους του ανθρώπου.

Το πήγα εκεί που αρκούσε το πέταγμα μιάς πεταλούδας για να γίνει ο χαμός. Μέσα στην καρδιά ενός βαριού χειμώνα η Ελλάδα βαριανάσαινε. Τελείωνε. Και της έδωσα το φιλί της ζωής.  Δεν το πιστεύουν ακόμη και αυτοί που βεβαιώνουν ενώπιον πολλών "το 'κανες".

Η Ιστορία θα το γράψει κάποτε, ακόμη και μετά από αιώνες. Scripta manent.

 

Φαντάσου τώρα ότι πέρυσι χρειαζόταν να παίζω, να το σπρώχνω καθημερινά. Τώρα το κόλπο είναι κάτι σαν το σύστημα που χρησιμοποιούν οι εμπρηστές. Βάζουν ένα συγκεντρωτικό καθρέφτη απέναντι σε ένα κερί στο δάσος. Την άλλη μέρα, μία συγκεκριμένη ώρα, ο καθρέφτης βάζει φωτιά στο κερί και ...

Ο τύπος βέβαια εκείνη την ώρα έχει άλλοθι. Είναι π.χ. στο καφενείο του χωριού και στήνει και έναν καυγά για σιγουριά ότι τον θυμούνται.

Ψιλοπράγματα.

 

Όπως καταλαβαίνεις, έκανα κάθε προσπάθεια να μειώσω την υπερέντασή σου. Αλλά "παίζει" να την εκτόξευσα στα ύψη. Τί από τα δύο ; Θα μου το πεις.

 

Φιλιά <3

 

ερμάκος

 

 

Σχόλια

10/02 09:01  Ερμάκος
10/02 12:44  oberon
Ένα μόνο δεν μου δίνει το όνειρο.
Το όριο. Ως πού να κινδυνέψω.
Γιατί τότε πια δεν θα ήταν όνειρο...
Κική Δημουλά..
10/02 16:04  PREMIUM
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις