καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


ΛΥΣΕΙΣ, ΛΥΣΕΙΣ, ΛΥΣΕΙΣ.
584 αναγνώστες
Κυριακή, 5 Αυγούστου 2012
20:16

ας το σήκωνες ...

Αγορίνα,

"Ας δούμε – επί τροχάδην – μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά προβλήματα που αντιμετώπισε και ας σχολιάσουμε τις αντίστοιχες λύσεις που έδωσε.

Πόσο συνηθισμένο ήταν το πρόβλημα με τις Σειρήνες ; Απολύτως συνηθισμένο ! Τόσοι και τόσοι θα είχαν περάσει ή θα είχαν αποφύγει την προσέγγιση στο επικίνδυνο νησί.

Άλλοι θα προσέγγισαν και θα την πάτησαν, άλλοι προειδοποιημένοι και εγκρατείς θα διασώθηκαν πλέοντας σε μακρινή απόσταση από τον  … πειρασμό.

Σιγά μην έχανε τη φάση, αλλά δ-ε-ν υπήρχε λόγος να πάρει στο λαιμό του και τους – όχι και τόσο εγκρατείς – συντρόφους του, που προφανώς δ-ε-ν θα άντεχαν αυτό που επέλεξε να αντέξει ασμένως ο ίδιος.

Και, εδώ που τα λέμε, πλησιάζει την απόλυτη ηδονή (εντάξει και λίγο διαστροφική) να ακούς θεσπέσιες μουσικές, να βλέπεις κουκλάρες να χορεύουν ματαίως για πάρτη σου, να είσαι δεμένος (αυτό πια πόσο μετά ανακαλύφθηκε ;), να τις αφήνεις «στα κρύα του λουτρού» απομακρυνόμενος «σώος και αβλαβής», να βλέπεις τους άλλους να σκυλιάζουν από τη ζήλεια και τη στέρηση…

Είπαμε να νοιαζόμαστε για τους δικούς μας, αλλά – «όλα και όλα» - αυτό δ-ε-ν είχε λόγο να το μοιραστεί με κανένα !

 

Σε κάποια άλλα problems ήταν λιγότερο αποτελεσματικός στην προστασία των πληρωμάτων του.

Το έπος τον εμφανίζει πολλές φορές να προσπαθεί εις μάτην να αποτρέψει τους συντρόφους του από μοιραία λάθη.

Στο σημείο αυτό, πολύ ρεαλιστικά, συμβιβάζεται κανείς με την ιδέα ότι μεγάλα μυαλά σαν τον πρωταγωνιστή μας δ-ε-ν εισακούονται, παρά μόνο «κατόπιν εορτής» από μη ενδιαφερόμενους ακροατές, οι οποίοι έχουν όλοι την άνεση να διαπιστώσουν ότι κάποιοι … άλλοι κάνουν λάθη.

Η Οδύσσεια διδάσκει ότι οι εκάστοτε απομένοντες σύντροφοι του Οδυσσέα ελάχιστα ελάμβαναν υπ’ όψιν τους το γεγονός ότι είχαν λιγοστέψει γιατί προηγουμένως κάποιοι είχαν κάνει το ίδιο λάθος που οσονούπω επρόκειτο να κάνουν και οι ίδιοι : να μ-η-ν ακούσουν τον αψεγάδιαστο ηγέτη τους.

Στο σημείο αυτό το δίδαγμα για τους επερχόμενους ακόλουθους ηγετών είναι και λίγο διφορούμενο : συμφέρει άραγε να έχεις έναν Οδυσσέα να σε οδηγεί ;

Το δίλημμα που θέτει κανείς στον εαυτό του είναι : να έχω τον Οδυσσέα και να έχω την επιλογή να κάνω και λάθος, οπότε να πρέπει να αυτοσυγκρατούμαι, ή να έχω έναν Αγαμέμνονα π.χ. και να υποτάσσομαι σε ένα μη επιδεχόμενο αντιρρήσεις κέλευσμα του ;

«Στη ζωή πάντα κάτι χάνεις κάτι κερδίζεις», οπότε «δυο πόρτες έχει η ζωή, άνοιξα μια και μπήκα» !

Συμπέρασμα : αν, είτε εκών είτε άκων, ακολουθείς έναν Οδυσσέα, άκου και δ-ε-ν θα χάσεις, ενώ αν ακολουθείς έναν Αγαμέμνονα θα ακούς θες δεν θες, αλλά να εύχεσαι να σε φυλάει και κανένας θεός από τα λάθη του και τον ίδιο !

 

Ένα πολύ κρίσιμο ερώτημα βέβαια είναι γιατί ο Οδυσσέας δείχνει τόσο παραιτημένος από την προσπάθεια να πείσει τους συντρόφους του ;

Η προφανής απάντηση είναι ότι είχε επίγνωση ότι δ-ε-ν επρόκειτο να τον ακούσουν και – επί τέλους – αν ήταν να ακούσουν, θα άκουγαν «με τη μια», οπότε «κόφτε το λαιμό σας αγορίνες» θα μονολογούσε πιθανότατα από μέσα του !

Η μη προφανής απάντηση είναι ότι ο ήρωας μας αγνοούσε την συστηματάρα του γνωστού blogger oberon : όταν τον ρωτούσαν π.χ.  «αφεντικό να φάμε τα βόδια του Ήλιου» θα μπορούσε να τους πει «ναι, φυσικά, ελεύθερα !» και να κάνει μεταβολή !

Οπωσδήποτε κάποιοι θα την πάταγαν κ-α-ι έτσι, αλλά όσοι την γλύτωναν μια φορά την επόμενη θα ήξεραν «ποια είναι η αλήθεια και ποια είναι η μπλόφα».

Δώστε βάση : Οι ακόλουθοι παίρνουν συνήθως ανάποδα τα λεκτικά σήματα του ευφυούς ηγέτη τους, αλλά ακολουθούν πειθήνια τα μη λεκτικά σήματά του. Check it !

Με άλλα λόγια, αν τα λεκτικά μηνύματα συμπίπτουν με τα μη λεκτικά … μπερδεύει η κατάσταση !

Αν έχω δίκιο, τότε ο Οδυσσέας ήταν «αψεγάδιαστος» σε σύγκριση με τα μέχρι τότε γνωστά συστήματα πειθούς !!!

 

Στο παρ’ ολίγον fatal error (μοιραίο λάθος) με τον Κύκλωπα ο ήρωας μας ήταν πράγματι ευρηματικός και δ-ε-ί-χ-ν-ε-ι να έχει το ελαφρυντικό της «νόμιμης άμυνας» στις ενέργειές του.

Μάλιστα δ-ε-ν είναι λίγο το ότι επέδειξε και κάποια σημαντική «οικονομία» : αντί να σκοτώσει τον γιγαντιαίο αντίπαλό του, τον τύφλωσε μόνο.

Εκ πρώτης όψεως δείχνει σαν η τιμωρία του από τον Ποσειδώνα – ούτε ισόβια να ήταν – να ήταν μια ακόμη αδικία εις βάρος του, σαν τόσες και τόσες άλλες.

Άντε να τον κατηγορήσεις μόνο που έκανε τη σχετική πλάκα στον ατυχή Πολύφημο. Είναι, εδώ που τα λέμε, μια κάποια παραφωνία στην εν γένει διαγωγή του πρωταγωνιστή μας.

Αλλά, από την άλλη, λίγο το έχεις να ξεφεύγεις «από του χάρου τα δόντια» και τη στιγμή που ο Κύκλωπας τρώει δυο – τρεις συντρόφους σου στην καθισιά ;

Ί-σ-ω-ς δ-ε-ν το περιμένατε, αλλά πάλι δ-ε-ν τον βρίσκω «αψεγάδιαστο».

Όσο και αν θα μπορούσε να διεκδικήσει να χαρακτηρισθεί το περιστατικό ως «επείγον», λόγω της … αξιοπρόσεκτης όρεξης του Πολύφημου, ένας Οδυσσέας, που κατέβασε την super ιδέα αντιπερισπασμού με τον Δούρειο Ίππο, θα έπρεπε να δοκιμάσει μια – δυο αντίστοιχες ιδέες.

Θα μπορούσε π.χ. να στήσει ένα καυγά σε μια άκρη της σπηλιάς και να τραβήξει την προσοχή του όχι και τόσο ευφυούς «όγκου» που είχε για αντίπαλο.

Ή, πάλι, θα μπορούσε να αποτολμήσει μία ομαδική έφοδο στην έξοδο της σπηλιάς και να φροντίσει «πάνω στη φάση» να «σώσει το τομάρι του» μαζί με όσους περισσότερους από τους υπόλοιπους !

Οπωσδήποτε καμία από τις ως άνω εναλλακτικές λύσεις δ-ε-ν έχει την ασφάλεια ενός πλάνου «θυσίας» στο σκάκι, αλλά «έτσι είναι η ζωή» !

Και, βέβαια, αν ο ήρωας ήξερε λίγο από το παρακάτω, δηλαδή ότι ο Ποσειδώνας «δ-ε-ν σήκωνε πολλά – πολλά» και ότι οι σύντροφοί του  «δ-ε-ν θα την έβγαζαν καθαρή» anyway (όπως και νάταν), όλο και κάτι αντίστοιχο θα σκαρφίζονταν σε out of the box way (λύση εκτός των ορίων).

Αλλά, αν δ-ε-ν έκανε αυτό το λάθος (;) ο Οδυσσέας δ-ε-ν θα υπήρχε … Οδύσσεια !!!!

 

Εκεί που ο Οδυσσέας έκανε την «ντρίπλα των αιώνων» – το ξαναείπα – ήταν με την Καλυψώ.

Μετρούσε ήδη επτά χρόνια «φυλακή» στο νησί της θεάς που, εδώ που τα λέμε, «τον είχε μη στάξει και μη βρέξει».

Όμως, ο ενάρετος βασιλιάς της Ιθάκης είχε άλλες προτεραιότητες. Η καρδιά του ήταν στην πατρίδα του, στη γυναίκα του, στο βιός του, στο γιό του.  Θα σας γελάσω για την ακριβή σειρά προτεραιότητας, αλλά το βέβαιο είναι ότι η νοσταλγία του γυρισμού βάραινε αποφασιστικά την πλάστιγγα.

Καθόταν στην ακρογιαλιά, κατά την κατεύθυνση των επιθυμιών του, και … έκρυβε επιμελώς την ακεφιά του. Τόσο κρυφό το κράταγε, που το κατάλαβε ακόμη και η … άμεσα ενδιαφερόμενη.

Και, όχι μόνο το κατάλαβε, αλλά αναγκάσθηκε να του κάνει την ερώτηση «μπας και θέλεις να φύγεις ;». Πονηρή και αυτή, αφού της είχε έρθει η ντιρεκτίβα από τον Όλυμπο.

Προηγουμένως είχε επίσης αναγκασθεί να ρωτήσει «τι έχεις;», λες και   δ-ε-ν είχε καταλάβει ότι επί τέλους ο άνθρωπος είχε υποφέρει πολύ παραπάνω από το δέον.

Η απάντηση βέβαια δ-ε-ν ήταν «θέλω να πάω σπίτι μου», που δ-ε-ν θα οδηγούσε στο σωστό μονοπάτι το διάλογο, αλλά «να, ξέρεις, πεθύμησα το νησί μου».

Η αλήθεια είναι – «κακά τα ψέματα» – ότι δ-ε-ν είναι και πάρα πολύ ακριβής η διήγησή μου, αλλά εξακολουθώ να υποστηρίζω ότι αποδίδω πιστά το νόημα.

Το σίγουρο είναι ότι στην Ε’ ραψωδία (παρακαλώ ! – αυτός είναι star) εμφανίζεται να λέει τις πρώτες του λέξεις, ενώ η θεά σχεδόν τον παρακαλάει να της ζητήσει να τον αφήσει να φύγει !

Και τι της λέει ο αθεόφοβος : «Δ-ε-ν βάζω πόδι σε πλωτή, αν δ-ε-ν το θες και εσύ» !

 

Ούτε λίγο, ούτε πολύ υποστηρίζω ότι, αν αυτή η φράση – ως μέθοδος επίλυσης προβλημάτων συναισθηματικής φύσεως – ήταν ψωμοτύρι στον μετέπειτα αρχαίο Ελληνικό κόσμο, ο ανθρώπινος πολιτισμός θα ήταν προ πολλού στα όρια του σύμπαντος !

Απόπειρα απόδειξης προσεχώς.

 

«Τι έκανε τέλος πάντων ;» θα ρωτήσει, με όλο του το δίκιο, κάποιος που αρνείται πεισμόνως να ψάξει και λίγο μόνος του για την απάντηση.

Πολύ απλά, για να μην «έχει υποχρέωση» στους θεούς που ζόρισαν την καλή του ερωμένη να τον αφήσει επί τέλους, την έβαλε συμμέτοχη στην συναισθηματική του ικανοποίηση : θα γινόταν και δικό της χατίρι !

Δ-ε-ν κακόπεσε βέβαια και αυτή για την … πρόθυμη έκφραση σύμφωνης γνώμης (εδώ αντιγράφω !) : «ο γήλιος έγειρε και πήραν τα σκοτάδια` κι αυτοί στου σπήλιου αποτραβήχτηκαν τα βάθη (ακατάλληλον !), να χαρούνε φιλί και αγκάλη, και τη νύχτα τους μαζί να την περάσουν».

Όχι πώς την είχε αφήσει … παρθένα μέχρι τότε, αλλά, όσο να το κάνουμε, το αποχαιρετιστήριο είναι κάπως αλλιώς …

Όταν λέμε winwin solution τι παραπάνω μπορεί να γίνει ; «Τα πήρε όλα και έφυγε» ο μάγκας, μόνο που κάναμε (διορθώστε με!) 32 αιώνες να «πάρουμε πρέφα» τι α-κ-ρ-ι-β-ώ-ς έκανε !!!

 

Κατόπιν αυτών, η βασική άσκηση, σχετικά με το πώς θα κατάφερνε να δώσει στους διάφορους οικείους του (και μη) να καταλάβουν ότι είναι αλήθεια ότι γύρισε, ήταν πραγματικό παιχνιδάκι – για αυτόν.

Είχε σαφώς επίγνωση ότι δ-ε-ν είναι κάτι απλό να λείπεις δικαιολογημένα 10 χρόνια από το σπίτι σου και «καπάκι» άλλα 10 αδικαιολόγητα στο στυλ «σήμερα έρχεται, αύριο έρχεται» και, μετά από όλα αυτά, να λες σκέτα «γεια – ήρθα!»

Αξίζει να ψάξει κανείς λεπτομερειακά (είπαμε από φθινόπωρο !)  το τι διαφορετικό σκαρφίστηκε «για να το φέρει με τρόπο» σε κάθε ένα ξεχωριστά και να μ-η-ν πάθει «ψυχικό πέρα – δώθε» !

Με τρόπο, με το μαλακό, με τον αντίστοιχο λόγο (ανάμνηση συνήθως) στον καθένα,. Και, για να μην ξεχνιόμαστε, όχι παραπανίσια συναισθήματα !

Την καημένη την Ευρύκλεια π.χ. που τον είχε βυζάξει και τον γνώρισε αμέσως από την ουλή που είχε από παιδί, την έπιασε από το λαιμό και την αγρίεψε για να μη φωνάξει από την απότομη χαρά που της ήρθε !

Και, όταν του είπε (πρόωρα) να του μαρτυρήσει τις σκλάβες του που έκαναν κονσομασιόν στους μνηστήρες, την μάλωσε άσχημα. Αυτό βέβαια δ-ε-ν τον εμπόδισε να την ρωτήσει ακριβώς το ίδιο όταν είχαν … ωριμάσει οι συνθήκες !

 

Το πιο ανατριχιαστικό, βέβαια, είναι το περιστατικό με τον πιστό του σκύλο, ο οποίος τον αναγνωρίζει από μόνος του αυτοστιγμεί και πεθαίνει …

Πόσο πιο απλή είναι η συνεννόηση χωρίς λόγια !"

 

Ήγουν, κόφτε τον !

 

ερμάκος

υ.γ. οχοχο !

http://www.youtube.com/watch?gl=GR&v=px__SsVXX_0

 


Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις