καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


Βόλτα στα μαρμαρωμένα αλώνια
579 αναγνώστες
Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012
23:38

επιστροφή ;

Αγορίνα,

Δεν έκρυψα την συντριβή μου από την απώλεια. Ήταν μία πολύτιμη φίλη, κάπως σαν κόρη μου ταυτόχρονα. Και μου έδωσε συμβουλές από τις λίγες.

Να σου πω πρώτα ότι αυτό το "κόρη μου" ίσως σου ακούγεται απροσδιόριστα. Πριν κάποια χρόνια είχα πάει για καφέ με την τότε 22χρονη κόρη μου. Κάποια στιγμή την παίρνει στο κινητό μια φίλη της και συμφοιτήτριά της. Όταν την ρώτησε "πού είσαι ;" και της απάντησε "με το μπαμπά μου για καφέ", η άλλη έμεινε που λέμε.

Τη ρωτάει "τί εννοείς ;" και πήρε απάντηση, εξ ίσου αυθόρμητη : "τί εννοείς ;". Μετά που το συζητάγαμε έμαθα ότι ήταν αδιανόητο κάτι τέτοιο για την άλλη και όλες τις φίλες και τους φίλους τους. Με την έννοια ότι δεν είχαν ούτε τί να πουν ούτε μπορούσαν να πουν κάτι στην ίδια γλώσσα.

Βάλαμε και τα γέλια όταν είπα "σκέψου να της έλεγες ότι βγήκαμε για να σου ζητήσω τη γνώμη για δικό μου θέμα". Καταλαβαίνεις ....

 

Η ιστορία μου με την ελ είχε μεταπτώσεις από το ζενίθ στο ναδίρ και μάλιστα πολλές φορές. Θα μελετήσω κάποια στιγμή τις δημόσιες εμφανίσεις της να δω πώς την επηρέασα. Τη στιγμή που αυτή με επηρέασε τόσο πολύ, φαντάσου τί μπορεί να της άλλαξα, καθώς ήταν και πολύ μικρότερή μου.

Σίγουρα η πιο καθοριστική στιγμή ήταν στο Πνευματικό Κέντρο Κερατσινίου πέρυσι τέτοιο καιρό. Χρειάσθηκαν δύο απανωτές συμπτώσεις για να βρεθώ στην πρώτη φορά που θα μίλαγε "πολύ-πολύ προσωπικά", όπως είπε τσαχπίνικα. Τόση τσαχπινιά μαζί με τόσο τσαμπουκά δεν βρίσκεις – ξέχνα το.

Από την στιγμή που την βιντεοσκοπούσα είχα καταλάβει τη σημασία της ομιλίας της. Άμα πιάσει το "γλυτώστε τα !", που τόσο όμορφα και πειστικά στήριξε, οι επιπτώσεις θα είναι τεράστιες. Ιδίως αν συνεχισθεί η προσπάθεια προληπτικών μέτρων πέρα από την ψηλάφηση του στήθους.

Ο καρκίνος θερίζει σήμερα, και ειδικά του στήθους είναι σκέτη μάστιγα. Μιλάμε για πολλές ζωές.

 

Στην ίδια εκδήλωση, λίγο πριν μιλήσει, της πήρα και μία συνέντευξη, πραγματικό pas de deux, που ήταν για μένα ένα μεγάλο μάθημα στο θέμα της δυσκολίας να γίνω κατανοητός. Και μου πέταξε μία πατσαβούρα από τις λίγες. "Και δεν ξέρω αν θα καταλάβουν και πολλοί" ...

Σήμερα να σου πω την αλήθεια κατάλαβα καλά ότι μου το είχε πει. Χθες την ώρα της κηδείας της το είχα σκεφθεί και μόνος μου : δεν είναι και τόσο σίγουρο ότι υπάρχει κάποιος που με καταλαβαίνει καλά.

Υπάρχουν αρκετοί και σημαντικοί που καταλαβαίνουν ότι λέω κάτι σημαντικό, αλλά δεν υπάρχει και κανείς που να αντιλαμβάνεται και πολύ ότι ο μόνος αντίπαλος που έχω είναι ο χρόνος. Στο είπα καλά ;

 

Νομίζουν πολλοί ότι υπάρχουν κάποια πανίσχυρα κέντρα κ.λ.π. κ.λ.π., συνομωσίες κάθε είδους, παρακολουθήσεις και τα ρέστα. Στην πραγματικότητα όλος ο κόσμος - εκτός από εμάς - ξέρει ότι όλη η ανθρωπότητα περιμένει τη λύση στο παγκόσμιο πρόβλημα από κάποιον Έλληνα.

Καταλαβαίνεις ότι έχει να πέσει χοντρό γέλιο, όταν διαπιστωθεί ότι η λύση υπάρχει εδώ και καιρό και κανείς δεν καταλαβαίνει ότι κάτι πρέπει να προχωρήσει χωρίς φόβους και αγκυλώσεις.

 

Μόνο που η κατάσταση δεν είναι για γέλια. Σκέψου ότι η ελ, μυαλό ξυράφι και κολλητή μου, μου πέταξε μια φορά στη μούρη : "ρε πούστη μου έχεις δίκιο γαμώτο". Μόνο που δεν πείσθηκε στην πράξη ... Μάρτυς μου ο Θεός πια και μόνο.

Καταλαβαίνεις ότι πάγωσα άσχημα όταν το κατάλαβα, την ώρα που κατέβαζα το κονιάκ στη μνήμη της.

Για ξεπάγωμα έβγαλα ένα κινέζικο από την αριστερή τσέπη, ανοίγω  και τί έγραφε εκεί που το άνοιξα [το ξέρεις το θέμα ...] ; "Μη μένεις σε αυτό που έφυγε, κοίταξε αυτό που έμεινε.". Κουφό ; Πολύτιμο σίγουρα !

 

Το πρόβλημα φίλε μου είναι ο καρκίνος, η πνευματική πανούκλα που λέω στον μπάμπουρα - υποθέτω τον πήρες μαζί σου στον ... βράχο.

"Επιθυμία απόσυρσης από τη ζωή", κατά ένα ψαγμένο γνωστό μου γιατρό, "πέτρωσαν τα συναισθήματα" σύμφωνα με ένα "συνάδελφο" της ελ.

Ξέρεις που φθάνει το πράγμα ; Στη "θανάσιμη κουρτίνα" που έλεγα από τον Αύγουστο του '10 και "μόνος μου τα λέω μόνος μου τ' ακούω" ... Ανοικτή επιστολή στον Παπούλια, με αρ. πρωτοκόλλου παρακαλώ.

 

Το συμπέρασμα είναι ότι δεν μπορώ να είμαι σίγουρος για κανέναν ότι θα θελήσει να δράσει. Η κουρτίνα εμποδίζει την ενεργοποίηση και με παραπλανά η πρώτη θετική αντίδραση πολλών. Γρήγορα ξαναμπαίνουν στο καβούκι τους.

Σίγουρα υπάρχουν κάποιοι που είναι και στα ίσια τους και μάχιμοι. Δεν ξέρω αν έχουν τη διάθεση να αποδεχθούν τις θέσεις μου. Πάντως εγώ αν έβλεπα κάποιον να τα λέει καλύτερα, θα τον ρώταγα "σε τί μπορώ να φανώ χρήσιμος ;". Δεν ξέρω κανένα που να προσέρχεται σε κουβέντα με τέτοια διαδικαστική θέση.

 

Όπως καταλαβαίνεις, γυρίζουμε πάλι στην άπαιχτη ερώτησή σου : "γιατί δεν το κάνεις μόνος σου ;"

Τί θα κάνω μόνος μου ;

Μία επιθεσούλα στο σύστημα υγείας ...

Μία επιθεσούλα στο εκπαιδευτικό σύστημα ...

Μία επιθεσούλα στο φορολογικό σύστημα ... [λίγο πιο πίσω χρονικά]

Παρεμβασούλες όλες, πάντα σκληρές αλλά εποικοδομητικές, μέσα στην προεκλογική περίοδο. Και, όπως σου είπα, δεν θα είναι στην πράξη ουδέτερες.

Και κάποια στιγμή το Μάη και η «Νέα Ελληνική Κοσμογονία», που πια έχει δέσει για τα καλά.

Και, by the way, "πάνω τα χεράκια, κάτω τα χεράκια" στο ΧΑΑ.  – όπως … συζητήσαμε. Και βλέπουμε ...

 

Πάντως εθελοντές καρκινοπαθείς που να θέλουν να ρίξουν νεράκι του θεούλη στο αυτί τους για να ζήσουν δεν βλέπω στον ορίζοντα ...

Το λέει στο video η ελ "δεν βλέπω πολλούς που να θέλουν να ζήσουν και πολύ" ...

 

Πάντως ξέρουμε - ποιοι θα δείξει - τον εχθρό. Και το φάρμακό του. Μόνο που για να πεισθούμε να το χρησιμοποιήσουμε πρέπει να έχουμε γίνει καλά …….

 

Καληνύχτα και καλή Ανάσταση !

 

κ.

 

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις