καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


έφυγε ...
690 αναγνώστες
Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012
22:55

γκουχ.

Αγορίνα,

Ίσως θα σου φανεί παράξενο αυτό το σημείωμα. Αλλιώς σου ταλεγα χθες. Άνετος και καλά.

Σούλεγα για τις κυρίες, με το κάπα κεφαλαίο και bold, της αθηναϊκής αριστοκρατίας. Δεν είναι λίγο π.χ. να σταματάνε σε παιδικό πάρτυ την κοινωνική κριτική για να δώσουν βάση ...

Φυσικά αυτά τα πράγματα έχουν τελείως αβίαστα δούναι και λαβείν.

 

Κάτι που μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση ήταν στο πρώτο commencement . Μία μαμά - ο σύζυγος δίπλα τότε μόλις να έχει αφήσει το τιμόνι του ΣΕΒ - την ώρα που το καμάρι της, ο πρωτότοκός της, έπαιρνε δημοσίως το απολυτήριο τί έκανε λες ; Έκλαιγε. Ακριβώς στην προηγούμενη σειρά καθόταν.

Παραξενεύτηκα.

Εκεί όμως που τα είδα όλα ήταν όταν βγήκε η κόρη μου και μου ήρθε μήνυμα στο κινητό : "κλαις ;". Πάλι δεν πήρα πρέφα. Απάντησα "just happy".

Αργότερα, τρέχα γύρευε πότε, το πήρα και αυτό homework, και έβγαλα το συμπέρασμα ότι είναι κάτι σαν την ισοστασία που μας μάθαιναν στην ανώτερη γεωδαισία στο πολυτεχνείο.

Δηλαδή χρειάζεται μία ισορροπία συναισθημάτων. Επομένως η μεγάλη χαρά θέλει λίγο κλάμα.

Κάπως έτσι και η μεγάλη λύπη θέλει και λίγο πλάκα, γιατί αλλιώς σε παίρνει γρήγορα από κάτω. Σαφές ;

Το βασικό βέβαια που θέλει είναι να αφήσεις τα συναισθήματά σου να εκδηλωθούν. Όσο πιο άνετα εκδηλώθούν, χωρίς απαγορεύσεις και φάρμακα, τόσο πιο γρήγορα και πιο σωστά θα έλθει η ανακούφιση και η ισορροπία.

 

Κατά τα άλλα, αν δεις το βίντεο "Ελένη Καλαμάρη, ποιά άλλη ;" θα καταλάβεις γιατί αύριο το μεσημέρι στο Σχιστό έχει να γίνει προσκήνυμα. Στάθηκε με δύναμη που δεν περιγράφεται. Όχι μόνο στάθηκε όρθια, αλλά στήριζε ουκ ολίγους.

 

Δεν μου βγαίνει να πώ κάτι για τη γνωριμία μας, ως προς τα από εμένα.

Αυτό που με είχε κουφάνει τελείως ήταν η "συνέντευξη" που της πήρα πριν την ομιλία της στο Κερατσίνι. Την ρώταγα για τη διάλεξή μου - αυτήν στις 1.6.11 στο Κιάτο - και μου άνοιξε τα μάτια για το πόσο ακατανόητος ήμουνα.

"Απλές κουβέντες από την Ελένη Καλαμάρη". Ούτε ένα λεπτό, μαζί με τα γέλια μας.

Αν πω και για την κουβέντα της "Αυτόν τον Κώστα γνωρίζω", που την έκανα άρθρο, ό,τι και να πω είναι λίγο. Με γέμισε αυτοπεποίθηση και δύναμη, σε μία εποχή που μου έλειπε αφάνταστα.

 

Ξέρεις έχω αποχαιρετήσει, με τον τελευταίο επικήδειό τους, δυο φυσιογνωμίες της Κορινθίας, ο πρώτος στο χωριό και ο άλλος στην Κόρινθο. Ήμουνα συγκινημένος, αλλά άνετος.

Δεν ξέρω, θα δω αύριο. Πάντως στο τσεπάκι μου έχω ήδη τις κουβέντες που της έχω ετοιμάσει.

 

Στα 33 της και Μεγάλη Τετάρτη. Και τη γνώρισα τυχαία στο fb. Και τυχαία ξαναβρεθήκαμε μετά ένα κενό πολλών μηνών. Τυχαία έμαθα και ότι κοντεύει - είχαμε πάλι χαθεί.

Τα παράξενα που σου λέω τακτικά. Άστο.

 

κ.

Σχόλια

11/04 23:11  PREMIUM
Σειρά, νάσαι χαμογελαστός ! Περίεργη μέρα αύριο ! http://www.matia.gr/7/72/7204/7204_1_8.html !
Για λίγο κλαίμε σε τέτοιους αποχωρισμούς και μετά ανθυπομειδιούμε,
γιατί αργά ή γρήγορα θα ξανασμίξουμε !
Οι ζωντανοί οι χωρισμοί, πρέπει να μας κάνουν να κλαίμε γοερά ! Και όμως ...
ΥΓ. Ένα λουλούδι και από μένα στην Ελενάρα !
11/04 23:15  Ερμάκος
11/04 23:31  PREMIUM
Τί άλλο να σου πω ? Ότι στα 33 της σαν αύριο και μετά από πολλές ταλαιπώριες με γέννησε η Μεγάλη Καρδιά ? http://www.youtube.com/watch?v=tp3S01BuqoY ...
12/04 20:57  GIASEMI
με τρελανες δηλαδή πέθανε ;
12/04 20:59  GIASEMI
συλλυπητήρια...τι να πω , ήταν ένας άγγελος !
13/04 08:24  oberon
μαράκι ό,τι και να πεις είναι λίγο ...
δες και το "καμία ... άλλη.-", σε ενδιαφέρει.
13/04 08:24  oberon
για το βραδυνό άρθρο πάρε βαθειά αναπνοή.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις