καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


Πειθώ
718 αναγνώστες
Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011
22:32

...

. και τέχνη.

Αγορίνα,

Όπως είδες το ματ το πιστοποίησε ολόκληρος Νομπελίστας. Όταν – σου λέει – το κόστος συναλλαγών είναι μικρό προκύπτει ευημερία οικονομική, κοινωνική κ.λ.π. Γράφει βέβαια για κόστος μεταφοράς και τα τοιαύτα, αλλά η λογική είναι απλή : αν πληρώνεις νταβατζιλίκια την ώρα που ψωνίζεις το κάθε τι, τότε η κοινωνία πηγαίνει κατά διαβόλου. Απλά πράγματα.

Σκέψου τώρα ότι αυτό το λέει να αφορά το μεγάλο κόστος μεταφοράς, που στο κάτω - κάτω είναι δικαιολογημένο. Λεπτομέρεια αν είναι λίγο φουσκωμένο.

Καταλαβαίνεις φυσικά τί σημαίνει για μία κοινωνία την ώρα που δίνεις 100 ευρώ στο super market να ξέρεις ότι κάπου 23 πήγαν κατ' ευθείαν στο Φ.Π.Α., βάλε και άλλα τρέχα γύρευε πόσα σε φόρους εισοδήματος των όσων έχουν μεσολαβήσει μέχρι τότε για την πώληση, βάλε και τα έξοδα για λογιστές και δηλώσεις, βάλε ...

Βγαίνει πολύ χοντρό νούμερο που πηγαίνει μάλιστα στη μαύρη τρύπα ενός φαύλου κράτους. Είναι άλλο να σου κρατάει 10 % π.χ. ένα κράτος που στα έχει όλα και άλλο να σου παίρνει 40-50 % ένα κράτος που σε έχει στην ξεφτίλα.

Επομένως προκύπτει τελείως φυσιολογικά κοινωνική εκτροπή.

«Αφού το κράτος παίρνει τόσα για νταβατζιλίκι, γιατί να μην πάρω και εγώ το κάτι τις μου, που στην τελική κάνω και κάτι ;» λέει ο καθένας. Θες να είναι μεσάζων στο χοντρεμπόριο αγροτικών προϊόντων, θες καταστηματάρχης επαγγελματίας θες … ;

Χώρια το κίνητρο της παρανομίας. Αφού διώχνεις έναν άχρηστο νταβατζή μην κόβοντας δελτίο και κονομάς καλά, γιατί να μην πάει η παραοικονομία στα ύψη ;

Καταλαβαίνεις υποθέτω ότι δεν δικαιώνω ηθικά κανέναν. Απλά υποστηρίζω βάσιμα ότι το φορολογικό μας σύστημα μας σπρώχνει συστηματικά στην παρανομία. Για την ακρίβεια το σύστημα με τις τεράστιες επιβαρύνσεις στο κόστος συναλλαγής.

Και βέβαια οι επιπτώσεις στην [μη] ευημερία δεν χρειάζονται κανένα φοροφυγά.

 

Καταλαβαίνεις και το άλλο : το ότι το σύστημα δεν δουλεύει εδώ, ενώ αλλού δουλεύει, δεν σημαίνει ότι είμαστε καθυστερημένοι. Ή τουλάχιστον δεν είναι αναγκαστικά αυτή η εξήγηση.

Πρώτα – πρώτα υπάρχει διαφορά στην ανταπόδοση. Το είπαμε : το δικό μας κράτος, εδώ που βρισκόμαστε, δεν μας δίνει τόσα που δίνει αλλού. Τεράστια διαφορά.

Μετά βάλε ότι το δικό μας τσεπώνει και πολύ περισσότερα.

Και έλα στο βασικό : δεν σηκώνουμε νταβατζιλίκια όσο και να προσπαθήσει ο οιοσδήποτε. «Του Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει» έλεγε ο Ρήγας Φεραίος και είναι αλήθεια. Τέρμα. Σε κάτι που δεν το σηκώνεις τα κάνεις λίμπα. Μπορεί αργά, αλλά τα κάνεις. Θες δεν θες – είναι στα χρωματοσώματά μας. DNA.

Γιατί συμβαίνει αυτό ; Απλούστατο : είμαστε 3.000 χρόνια μπροστά από τους Γερμανούς π.χ. Σαν άνθρωποι – έτσι ; -, όχι σαν κατασκευαστές αυτοκινήτων ή σαν καθαριότητα στην πόλη. Μην τα μπερδεύουμε.

Σκέψου ότι εμείς κατεβήκαμε από τα δέντρα το 2.000 και βάλε προ Χριστού και αυτοί κάπου το 1.000 μετά Χριστόν. Εκεί αρχίζει η Ιστορία τους.

Υποδομές γκραν στις πόλεις είχαν και οι Μινωίτες το 3.000 π.Χ. Αν τα αυτοκίνητά τους είναι μπροστά τώρα, τότε οι τριήρεις του 500 π.Χ. τι σου λένε ;

Με λίγα λόγια εμείς είμαστε στην παρακμή μας και αυτοί κάπου στα ψηλά τους. Μη σε μπερδεύουν τα γεράματά μας. Είναι σαν να βλέπεις το Δομάζο και τον Καραγκούνη στο γήπεδο και να λες ότι ο Δομάζος δεν ξέρει μπάλα. Μπάλα ξέρει φυσικά. Φυσική κατάσταση του λείπει.

Και δεν μπορείς – εκτός αν είναι κανείς ηλίθιος – να πεις στο Δομάζο ξεκίνα προπόνηση να κατεβείς στο γήπεδο ούτε κοίτα τον Καραγκούνη να μάθεις μπάλα. Να μάθει μπάλα το διάδοχο του Καραγκούνη ναι !

Σαφές ;

 

Βλέπεις ξεκάθαρα ένα σκηνικό άθλιας προπαγάνδας και ευφυών τρικλοποδιών σε όλο το εθνικό μας σύστημα οικονομίας και αξιών. Ένα τεράστιο αποπροσανατολισμό.

Και το ερώτημα είναι απλό : πόσοι λένε και κάνουν, ό,τι λένε και κάνουν, παρασυρμένοι και πόσοι επειδή είναι προδότες. Γιατί ο Νομπελίστας δεν είναι καμία … ταπεινότης σαν και του λόγου μου. Δεν μπορεί να το αγνοούν οι πάντες.

Και, εν πάσει περιπτώσει, τώρα που το καταλαβαίνει και η κουτσή μαρία που λέμε, το ερώτημα είναι για τον καθένα : «οποία η θέσις μου ;».

Κάποιος που θα επιμείνει στο λάθος θα είναι συνειδητά προδότης. Κάποιος που θα εξακολουθήσει να βρίζει αυτούς που δηλώνουν μετανοιωμένοι και έτοιμοι να πρωτοστατήσουν στην εθνική αναγέννηση θα είναι εξ ίσου έσχατος προδότης. Πρώτα πάει ως προτεραιότητα η σωτηρία και η αναγέννηση της Πατρίδας και μετά έχουμε καιρό για αποδόσεις ευθυνών.

Και – κυρίως ! – θα είναι έσχατος προδότης όποιος, ενώ υπάρχει ξεκάθαρη διαπίστωση για τον πυρήνα του προβλήματος, εξακολουθεί να λέει το μακρύ του και το κοντό του για όποια άλλη βλακεία βάλει ο νους του σε προτεραιότητα.

ΑΝ είναι αλλού ο πυρήνας του προβλήματος, να μας πει γιατί είναι αλλού. Αλλά να είναι εδώ και να φλυαρούμε για άλλα, είναι βλακεία που στην περίπτωση είναι προδοσία. Βλακεία είναι επίσης να λες μυωπικές ανοησίες σχετικά με το πώς θα τα βγάλουμε το επόμενο τρίμηνο π.χ. Η πειστική προοπτική είναι σκάλες ανώτερη σε αξία από τα μικροθεματάκια αρμοδιότητας μετρίων. Μόνο τη διαφορά στην εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους βάλε, δώσε και ένα πρώτο κύμα επαναπατρισμού κεφαλαίων - θες κι άλλα ;

 

«Οπότενες τι κάνουμε ;».

Φυσικά δεν πρέπει να περάσει και δεν θα περάσει – εκτός αν γεμίσουμε προδότες τελικά – ο κρατικός προϋπολογισμός. Και όταν λέμε «περάσει», εννοούμε πράξεις.

Με αρχή – μπορεί και τέλος ! – τη διαδικασία στη Βουλή. Προφανώς όλοι όσοι ξέρουν και καταλαβαίνουν – το αυτονόητο πια ! – τηλεφωνούν, στέλνουν email, γράφουν στους fb-τοίχους, οχλούν δια ζώσης κ.λ.π. όποιον βουλευτή ξέρουν. Σε όποιο κόμμα και να είναι  Του λένε δυο λόγια να καταλάβει και του θέτουν το ερώτημα «Αφού κατάλαβες τι τρέχει, θα αντισταθείς μετανοιωμένος ή θα καταστείς έσχατος προδότης ;».

Φυσικά η τέχνη της πειθούς λέει κάτι πολύ σημαντικό. Όταν απευθύνεσαι σε μία ομάδα ατόμων πρέπει να απευθύνεσαι σε κάποιον συγκεκριμένο. Αλλιώς κάνουν όλοι την κορόϊδα. Σαν να είναι συνεννοημένοι.

Λέει η θεωρία ότι, αν χτύπα ξύλο σε πιάσει η καρδιά σου και πέσεις χάμω στο πεζοδρόμιο ενός πολυσύχναστου δρόμου της Νέας Υόρκης και φωνάξεις «βοήθεια !» σε λίγο θα «σε πηγαίνουν τέσσερεις» στον τάφο σου. Κανείς δεν κινητοποιείται έτσι.

Αρκεί να φωνάξεις «κύριε εσείς βοηθήστε με !» και να δείχνεις με το δάχτυλο κάποιον συγκεκριμένο για να εξακοντισθούν οι ελπίδες σου να φιλοτιμηθεί να σε βοηθήσει.

Δεν ξέρω τι θα έβγαζε ένα ανάλογο πείραμα σήμερα και μάλιστα στην Ελλάδα, αλλά δεν έχουμε χρόνο για πειράματα. Ονομαστικό φύλλο πορείας σε συγκεκριμένο άτομο – στόχο είναι η συνταγή. Αν έχει ήδη «χεσμένη τη φωλιά του» που δεν άκουσε νωρίτερα, και είναι και ζόρικος αποδεδειγμένα στις έγκαιρες στροφές και στην αίσθηση των μηνυμάτων των καιρών …

 

Art.

Άστο επάνω μου ως προς την τακτική, αλλά κάνε και εσύ κάτι. Ξέρεις πολύ καλά τι πρέπει να κάνεις και εσύ και ο καθένας. Σαματάς στοχευμένος και με επιχειρήματα - όχι βρισιές.

Και, κοίτα : η Έξοδος του Μεσολογγίου είχε μερική επιτυχία γιατί κάποιος ανόητος φώναξε στην κρίσιμη στιγμή «πίσω !». Η σύγχυση και μόνο άρκεσε για πολλές απώλειες. Άρα οι εξυπνάδες είτε τέλος είτε χρακ.

Σαφές ;

 

Καλό ξημέρωμα και καλή αντάμωση φίλε.

 

 

Κώστας

Σχόλια

01/12 22:40  PREMIUM
"Τόσκισε" με ... πειθώ στο Rotary and Art ! http://www.youtube.com/watch?v=Yu621d0rXuE !
01/12 22:43  oberon
Χρακ. ...
01/12 22:49  ΦΤΗΝΙΑΡΗΣ
Το συγκεκριμένο recorded by Jo-chieh Yao 24 aug 07 ! Ουδεμία ... σύγ~κριση !
01/12 22:59  oberon
01/12 23:13  GIASEMI
oberon : ο απο~μηχανής ( HARLEY κιόλας )Θεός ?????
02/12 08:05  oberon
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις