καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


ΑΡΣΗ ΒΑΡΩΝ σε … ένα νοικοκυρεμένα
1012 αναγνώστες
Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011
12:27

 

 

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΟΧΟΥΣ ΤΗΣ ALPHABANK

 

 

Κύριοι,

 

Αγόρασα την περασμένη Πέμπτη 10 μετοχές της τράπεζας και πλέον είμαι δικαιωματικά ein von uns – ένας από εμάς στα Γερμανικά.

Πολύ φοβάμαι όμως ότι αυτός που μου τις πούλησε, όπως και οι συντριπτικά περισσότεροι, τις είχε αγοράσει πολύ ακριβότερα από το 3,63.

Πολύ πιθανόν μάλιστα να μην είχε προσέξει και πολύ στις 21 Φεβρουαρίου το άρθρο μου «Μερικές σωστές [;] σκέψεις για το … [new] deal.» … http://ermakos.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=29899&blid=440

Τελείως … συμπτωματικά εκείνη τη μέρα η μετοχή μας έκανε υψηλό 5,68, που δεν έχει ξαναφτάσει από τα μέσα του Σεπτέμβρη του 2010, και ήδη σημειώνει μια αξιοπρόσεκτη υποχώρηση.

 

Η παρούσα επιστολή αποτελεί προσχέδιο της ομιλίας μου στην προσεχή Γενική Συνέλευση. Ειλικρινά προτιμώ να είναι τελείως περιττό να λάβω το λόγο, ακόμη και αν αυτό οφείλεται σε πλήρη ανατροπή των συνθηκών, ακόμη και κόντρα στις απόψεις μου – αρκεί να πρόκειται για ευχάριστη ανατροπή !

  

Κύριοι,

Αν το πρόβλημα της παρούσης συγκυρίας είναι το πολυσυζητημένο deal με την Εθνική Τράπεζα, έχω μια σαφή και αντρίκια πρόταση για το θέμα – αγκάθι : τη σχέση ανταλλαγής.

Θα δεχθώ δηλαδή, ως «υπόθεση εργασίας», ότι η συγχώνευση των δύο μεγάλων τραπεζών έχει “story” από μόνη της. Έστω.

Αντί, όμως, να ψάχνουμε για περισπούδαστες και πανάκριβες [όχι ;] συμβουλευτικές υπηρεσίες για την εκτίμηση του μαγικού αριθμού, γιατί να μη «μιλήσει το ταμπλώ» ;

Να προκύψει δηλαδή η σχέση ανταλλαγής από συγκεκριμένη και προσυμφωνημένη «ανάγνωση» των συναλλαγών σε ένα προκαθορισμένο χρονικό διάστημα.

 

Στο σημείο αυτό χρειάζεται – επιτρέψτε μου ! – σαφώς να διαχωρίσετε ο καθένας ξεχωριστά αν θα δεχόσασταν κάτι τέτοιο a priori. Γιατί μπορεί να έχει κανείς χίλιους δυο λόγους να μη θέλει κάτι τέτοιο.

Άλλος π.χ. «γουστάρει» τις περισπούδαστες αναλύσεις, άλλος προτιμά να ψάχνει για την καλή πληροφορία, άλλος δεν έχει σε υπόληψη τις δυνάμεις της αγοράς κ.λ.π.

Καλό είναι λοιπόν να σταματήσουν να διαβάζουν αυτοί που θα πρόφεραν ειλικρινά το «ου με πείσεις καν με πείσεις» [δεν θα με πείσεις ακόμη και αν με πείσεις].

 

Ιδού το προτεινόμενο μοντέλο :

Για ένα προκαθορισμένο επαρκές διάστημα π.χ. 20 συνεδριάσεων υπολογίζεται καθημερινά η μέση τιμή συναλλαγών της μετοχής της τράπεζάς μας, με απλή διαίρεση τζίρου προς όγκο. Το ίδιο και με την ΕΤΕ.

Με διαίρεση των δυο μέσων τιμών της συγκεκριμένης συνεδρίασης προκύπτει η τρέχουσα σχέση ανταλλαγής ημέρας.

Η τελική σχέση ανταλλαγής θα προκύψει από προσυμφωνημένη μαθηματική σχέση, συνάρτηση των 20 ημερήσιων τιμών της σχέσης ανταλλαγής.

Προφανώς οι συναλλαγές π.χ. της 10ης ημέρας θα επηρεάζονται από την τρέχουσα σχέση ανταλλαγής που θα προκύπτει από τις συναλλαγές των προηγούμενων 9 συνεδριάσεων.

Μπορεί κανείς να σκεφθεί μια απειρία τέτοιων συναρτήσεων, αλλά κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να δοθεί προοδευτικά μεγαλύτερο βάρος – στάθμιση αν θέλετε – στις τελευταίες συνεδριάσεις, χωρίς να αγνοούνται οι πρώτες.

Θα πρότεινα ένα μαθηματικό τύπο σε μορφή κλάσματος, όπου στον αριθμητή θα είναι το άθροισμα των ημερήσιων σχέσεων ανταλλαγής πολλαπλασιασμένων με το τετράγωνο του αύξοντος αριθμού της συνεδρίασης και στον παρονομαστή το άθροισμα των τετραγώνων των αυξόντων αριθμών.

Να το πω απλά : Πολλαπλασιάζουμε την σχέση ανταλλαγής της πρώτης συνεδρίασης με 1, της δεύτερης με 4, της τρίτης με 9, … της 10ης με 100, … της εικοστής με 400. Αθροίζουμε τα 20 γινόμενα. Αυτός είναι ο αριθμητής.

Για τον παρονομαστή προσθέτουμε το 1 με το 4 το 9 … το 100 … το 400.

Με τη λήξη της τελευταίας συνεδρίασης [της 20ης στο παράδειγμά μας] δίνεται η δυνατότητα take it or leave it [το δέχεσαι ή ξέχνα το] στους μετόχους και των δύο τραπεζών. Το αν θα είναι κανονική Γενική Συνέλευση ή απλή έγγραφη γνωστοποίηση μέσω του θεματοφύλακα είναι λεπτομέρεια.

 

Κύριοι,

Στην προσεχή Γενική Συνέλευση θα κριθούν όλοι – ούτως ή άλλως – για το αν η ιστορική πρωτοπόρα τράπεζα άνοιξε για μια ακόμη φορά νέους δρόμους, όπως κάνει εδώ και πάνω από 100 χρόνια.

Θα είναι απογοητευτικό να «κάθισε στα αυγά της» - ιδίως αν το έκανε χωρίς αξιόλογη επιτυχία ...

 

Κύριοι,

Με την ευκαιρία της παρουσίασης μιας ενδιαφέρουσας – αν μη τι άλλο – πρότασης στο εύκολο, το προφανές, θα ήθελα να παρουσιάσω συνοπτικά τις σκέψεις μου στο story.

Κατά τη γνώμη μου το τραπεζικό σύστημα της χώρας μας είναι σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου ή θα προσαρμοσθεί στις νέες συνθήκες ή θα έχει τη μοίρα των δεινόσαυρων.

Διαβάζω στο βιβλίο «Τράπεζες και χρηματοπιστωτικό σύστημα» (Γ’ έκδοση) του κ. Παναγιώτη Χρ. Αγγελόπουλου ότι οι τράπεζες είναι διαμεσολαβητές στην κίνηση κεφαλαίων και η αμοιβή τους για αυτή τη διαμεσολάβηση είναι για τον αναλαμβανόμενο «πιστωτικό κίνδυνο».

Είναι προφανές ότι, αν ο πιστωτικός κίνδυνος είναι να εκτιμάται από αυτόματα μοντέλα, σύντομα δεν θα υπάρχει λόγος ύπαρξης τραπεζών. Θα παρακαμφθεί ο διαμεσολαβητής, ιδίως όταν αποδεικνύεται πανάκριβος, αν όχι και δύστροπος.

Αυτή τη στιγμή όλες οι δανειοδοτήσεις, σε όλες τις τράπεζες, διεκπεραιώνονται από κεντρικούς γραφειοκρατικούς μηχανισμούς που ούτε καν ρωτάνε τη γνώμη των δ/ντών των υποκαταστημάτων.

Ο πραγματικός ρόλος, όμως, των τραπεζών είναι στο να προβαίνουν σε αξιολόγηση και όχι σε υπολογισμό του πιστωτικού κινδύνου.

Αν το καλοσκεφθεί κανείς, σήμερα δεν γίνεται καν σωστός υπολογισμός του πιστωτικού κινδύνου. Όταν λαμβάνονται υπ’ όψιν π.χ. σε ένα καταναλωτικό δάνειο μισθοί και εισπραττόμενα ενοίκια για τα οποία δεν ξέρει κανείς στην πραγματικότητα «τι του ξημερώνει», στέκει ο υπολογισμός ;

Η απάντηση είναι προφανής : στέκει τυπικά.

[Κάπως έτσι φθάσαμε στη σημερινή κατάσταση με τις διαβόητες «εισπρακτικές εταιρείες. Κάποιοι απέτυχαν παταγωδώς να αξιολογήσουν τους επερχόμενους κινδύνους.

Και τώρα δικαιώνουν το «όποιος καίγεται στο χυλό, φυσάει και το γιαούρτι». Αδικώ κανέναν ;]

Με άλλα λόγια σήμερα δεν λαμβάνεται καν υπ’ όψιν η συρρίκνωση της οικονομίας, η οποία σε τελική ανάλυση προκαλείται – ή τουλάχιστον συντηρείται – από την φοβική στην καλύτερη περίπτωση αντίδραση των τραπεζών στην κρίση.

Και λέω «στην καλύτερη περίπτωση» γιατί πολλά ακούγονται για εγκρίσεις δανείων [θαλασσοδάνεια ;] μέσω πρόθυμων … Ψέματα ;

Η θεωρία, λέει το βιβλίο, θέτει κριτήρια αξιολόγησης του πιστωτικού κινδύνου σε τρεις κατηγορίες :

-         ποσοτικά κριτήρια

-         ποιοτικά κριτήρια

-         κριτήρια συναλλακτικής συμπεριφοράς.

 

Τα ποσοτικά κριτήρια, τώρα πια, είναι σκέτο data entry.

Τα ποιοτικά κριτήρια, η αξιολόγηση στην πραγματικότητα των δυνατοτήτων του υπό δανειοδότηση, έχουν κυριολεκτικά εξαφανισθεί. Αν είναι να πει η τράπεζα ότι δεν πάνε καλά οι δουλειές, πολύ απλά : για νέο μας το λέτε ;

Η ουσία είναι να προβλέψει βάσιμα τις προοπτικές της επιχείρησης. Εκεί αξίζει να παρεμβάλλεται η τράπεζα. Αν είναι να «πατάμε ένα κουμπί και να βγαίνει μια χοντρή», τι τις θέλουμε τις τράπεζες ;

Προφανώς αυτή η εκτίμηση των προοπτικών της επιχείρησης δεν μπορεί να γίνει στα κεντρικά τραπεζικά γραφεία, ίσως ούτε καν στα υποκαταστήματα με προσωπική επαφή.

Αν – λέμε τώρα ! – ήταν να δανειοδοτήσω ένα επιχειρηματία, θα τον δεχόμουνα στο γραφείο μου για μια πρώτη γνωριμία, και μετά θα πήγαινα στην επιχείρηση [αν υπήρχε ήδη] να «κόψω κίνηση», στο καφενείο που συχνάζει [«πες μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι»], θα έπινα ένα κρασί μαζί του – τέτοια.

Θα έκανα καλά ή θα ήταν καλύτερα να στρογγυλοκάθομαι στο γραφείο μου ;

Τέλος, ως προς το κριτήριο της συναλλακτικής συμπεριφοράς, η αποβλάκωση του συστήματος φθάνει σε κορύφωση : η λόγω αδυναμίας καθυστέρηση στην εξόφληση της δόσης μιας πιστωτικής κάρτας αμαυρώνει μια υποδειγματική συμπεριφορά δεκαετιών.

Κακή συναλλακτική συμπεριφορά είναι να έχεις λεφτά και να μην εκπληρώνεις τις υποχρεώσεις σου, όχι να μην πληρώνεις επειδή δεν έχεις λεφτά. Σωστό ;

 

Κύριοι,

Σε αυτά τα θέματα ήταν παραδοσιακά υποδειγματική και πρωτοπόρα η Alphabank. Έτσι έγινε μεγάλη.

Και σήμερα αυτά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα προβάλλουν ανάγλυφα. Η διαφορά στη συμπεριφορά απέναντι στους ανήμπορους χρεώστες θα εκτιμηθεί αργά ή γρήγορα.

Το θέμα είναι αν θα αξιοποιηθούν εγκαίρως τα συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Το αν αυτή η αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων θα γίνει σε συνεργασία με την Εθνική ή και άλλες τράπεζες είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δευτερεύον.

Σίγουρα όμως το deal θα πρέπει απαραιτήτως να περιλαμβάνει new deal ως προς τη διαχείριση των πιστωτικών κινδύνων.

 

Κύριοι,

Στην προσεχή Γενική Συνέλευση η Διοίκηση θα λογοδοτήσει. όχι μόνο απέναντι στους μετόχους, αλλά απέναντι κυρίως στην ίδια την Ιστορία της Τράπεζας.

Το αν θα λογοδοτήσει και στη Δικαιοσύνη είναι μια λεπτομέρεια. Ιδίως για μας …

  

 

Κόρινθος 9 Μαΐου 2011

 

Με φιλικούς χαιρετισμούς

 

 

Κώστας Νικ. Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός – μελετητής δημοσίων έργων

πάροχος γενικών τεχνικών και επιστημονικών συμβουλών

συγγραφέας

Χ. 513.106

 

«Το κέρδος χαμογελά στο καλό

όταν το καλό είναι προσοδοφόρο»

Ταγκόρ φυσικά – τι άλλο ;

http://oneirokolakairinisnyktas.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=26594&blid=396

 

 

 

Σχόλια

09/05 12:49  PREMIUM
Σειρά με 10 τεμάχια NEXANS κοίτα που θα τα πούμε !
http://www.classicalhotels.com/athensimperial/el/
Μα~γ~ε~ί~α ...
09/05 21:22  oberon
Σειρά "αγάλι - αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι" ...

και στέκι δεν αλλάζω.
11/05 09:26  oberon
σειρά, εδώ που τα λέμε, αρχίσαν τα ... νοικοκυρέματα !

φυσικά, δ-ε-ν αγνόησα, ο-ύ-τ-ε ξεχνάω τα περί ... free float - τί σειρές είμαστε ;

[ε και μερικοί ... τσαμπουκάδες, να σκοτώνουμε την πλήξη μας ! - CU ανορθόγραφε]
11/05 19:56  oberon
"ΧΑ: "Τρικλοποδιά" στον Γ.Δ. από τις τράπεζες για τις 1.400 μονάδες"

http://www.capital.gr/Markets.asp?id=1192285


και την τρικλοποδιά στις τράπεζες, ποιος την έβαλε ;
16/05 08:13  oberon
"Ψέματα, τέλος: ώρα για... γάμους με το ζόρι!"

http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/2666-2011-05-15-23-00-36

"Όσο πλησιάζει η ώρα της αλήθειας
..."


!
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις