καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


Πενηνταράκια
631 αναγνώστες
Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011
23:28

ξεκόλλα ...

Φίλε μου, [όχι εσύ σειρά - ξέρει ...]

Αν δεν το έχεις καταλάβει έχουμε γίνει ρεντίκολο των σκυλιών - που λένε. "Ο κόσμος τό έχει τούμπανο" και - άντε να μην πώ τίποτα !

Σε άφησα να μπεις σιγά - σιγά στο νόημα ...

Να τα φροντιστήρια, να οι αναλυτικές εξηγήσεις, να τα λυμένα παραδείγματα ...

Να η job description όταν ήσουν έτοιμος - δεν είναι όποια και όποια job ...

 

Πενηνταράκια, λοιπόν, μπας και "σώσουμε τα έπιπλα" :

Η Ελληνική κοινωνία είναι ένα απέραντο μπουρδέλο που, όποιος βγάζει άκρη, αντιλαμβάνεται συντομότατα ότι ... δεν ήταν άκρη. Ο παππούς μου - ο επονομαζόμενος "Θεός'"! - το είχε εξαντλήσει το θέμα.

Ξέρεις ήταν ... πολυλογάς !

"Οι εχθροί αγαπιούνται - οι συγγενείς και οι φίλοι γαμιούνται". Σαφές ;

 

Όταν λοιπόν οι Κινέζοι [κόλλημα ;] λένε :

"Όταν κάποιος ξεχωρίζει από τους ομοίους του

σηκώνεται ένα σύννεφο φθόνου."

αποδίδουν ελάχιστο μέρος της Ελληνικής πραγματικότητας. Ποιο σύννεφο και πρασινάλογα ;

Μιλάμε για εκτελεστικό απόσπασμα.

 

Μια βασική "επιλογή" των πολλών είναι η ελευθερία ηθών. Όπου "ελευθερία" σημαίνει απλά "ό,τι κάτσει". Είναι ντροπή, για την κοινή γνώμη, να μην πηδάς κάποια που σου κάνει μάτια, σου τινάζει το μαλλί, στα ρίχνει στα ίσια - δείχνει τέλος πάντων ότι σε γουστάρει.

"Δεν μου πέφτει λόγος" [μπορεί να] σκέφτεσαι, αλλά δεν έχει και πολλή σημασία. Οι άλλοι είναι απολύτως βέβαιοι ότι τους πέφτει και τους παραπέφτει λόγος για το τί κάνεις εσύ.

Αν σε μπέρδεψα, να σε ξεμπερδέψω !

Ένα πολύ μικρό ποσοστό νεοελλήνων έχουν την εξής "παραξενιά" : Κάποια στιγμή στη ζωή τους λένε "εδώ είμαστε - τέλος". Και αποφασίζουν, τελείως από μέσα τους, να είναι ένα αχώριστο δίδυμο.

Μπορεί να μην το συνειδητοποιούν καν. Μπορεί να παίζουν "το σκύλο με τη γάτα". Μπορεί να αισθάνονται και κάποια σκλαβιά, κάποια ανυπόφορη ευτυχία - τρέχα γύρευε.

Συνυπάρχουν λοιπόν δυο ταυτόχρονα σοβαρά προβλήματα :

Πρώτον : Αναδεικνύεται αργά ή γρήγορα η "Αχίλλειος πτέρνα" μας, ήγουν η εξωφρενική αδυναμία μας στο χειρισμό των συναισθημάτων μας. Είναι που είναι έντονα, τα γουστάρουμε που βράζουν, πέφτουν και κάτι απαγορεύσεις του στυλ "οι άντρες δεν κλαίνε" και ... πάπαλα.

Ποτέ δεν ασχοληθήκαμε σοβαρά με το τί μας κάνει τόσο συναισθηματικούς. Βολευόμασταν με "από μηχανής θεούς", με την αποδοχή των αυτοκαταστροφικών έριδων ως αναπόφευκτων.

Δεύτερον : Ο φθόνος που λέγαμε είναι η κορωνίδα της αποτυχίας μας στη διαχείριση συνασθημάτων. "Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου" αναφωνεί περιχαρής κάποιος, συμφωνεί η κοινή γνώμη - τέλος !

Οπότενες μαζεύεται ένα εκτελεστικό απόσπασμα να σε καθαρίσει γιατί - άκουσον ! - δεν κάνεις "αυτά που κάνουν όλοι". Τί τους νοιάζει μου λες ;

Πολύ απλά τους νοιάζει γιατί υποκρίνονται τους ευτυχισμένους και τους "χαλάς τη σούπα".

 

Συμπέρασμα : Ένα ευτυχισμένο ζευγάρι κινδυνεύει θανάσιμα !

 

Αν κάτσεις και σκεφθείς πόσα τέτοια περιστατικά ξέρεις, που να κολλάνε δηλαδή στη θεωρία μου, θα κουφαθείς. Θυμάσαι που είχα πει της δικιάς σου "ελπίζω να προλάβω να σε ξαναδώ" ;

Αυτό - μόνο που δεν είχα κακία μέσα μου. Αλλιώς θα το κράταγα μέσα μου.

Αυτοί που έχουν κακία μέσα τους δεν την βγάζουν παρά μόνο με τις πιο ποικίλες πουστιές που σε χτυπάνε στοχευμένα στο πιο ευάλωτο σημείο σου.

 

Έχει π.χ. ένα καλό κορίτσι κάνει πραγματικότητα το πιο τρελό όνειρο που μπορούσε να κάνει για τη ζωή του. Να φτιάξει οικογένεια με τον άντρα που την έχει "κορώνα στο κεφάλι του".  Και τα παιδιά τους να διαπρέπουν για το χαρακτήρα τους, πρώτα - πρώτα, και - λεπτομέρεια ! - τις επιδόσεις τους.

Και έχει όλο το χρόνο να τα φροντίσει όπως θέλει, να τους διαβάσει όσα παραμύθια θέλει, να χορταίνει διακοπές μαζί τους, να τους μαγειρεύει το φαγητό της να το βρίσκουν ζεστό από τα χεράκια της μόλις γυρίζουν από το σχολείο ...

Ε λοιπόν αυτό το καλό κορίτσι, που έχει ό,τι οι άλλες ονειρεύονται αλλά δεν έχουν, αρχίζει και ζηλεύει κάποια προνόμια άλλων κοριτσιών. Γιατί ; Τί να σου πώ - τα ευκόλως ...

Η Ανδρομάχη του Ευρυπίδη το εξαντλεί - εις μάτην ! - σε μία παράγραφο. Κάπου στη μέση μονολογεί η Ανδρομάχη, η γυναίκα του δοξασμένου Έκτορα που είναι πια σκλάβα, ότι δεν πήρε χαμπάρι τι έκαναν οι γυναίκες που μπαινόβγαιναν στο σπίτι της.

Με πιάνεις ;

 

Ένα άλλο καλό κορίτσι φίλε δεν κατάφερε να κάνει αλήθεια το όνειρό του. Είδε και απόειδε ότι δεν θα κάνει οικογένεια με τον άντρα που αράξανε ο ένας με την άλλη και τέλος.

Τρέχα γύρευε γιατί ... ποιος ξέρει ...

Μετά από χρόνια - δεν άντεξε - και πήρε τηλέφωνο και ρώταγε ...

Είχε πια παιδί με άλλον, αλλά κάτι υπήρχε πίσω ...

 

Ό,τι κατάλαβες, κατάλαβες.

"Τέλος χρόνου" ...

 

Θες μήπως και λίγο ... βιβλιογραφία ; Πάρε νάχεις :

Από το πλήθος των προσώπων προς τα οποία ωθεί η γενετήσια ορμή, η ψυχή θα κάνει επιλογή του Ενός. Και σε αυτή δεν σε καθοδήγησαν λογικά κριτήρια, αισθητικές προτιμήσεις, συμπτωματικά γεγονότα, ηθικές κρίσεις. Εφ’ όσον πρόκειται για γνήσιο έρωτα, ο άνθρωπος αντικρύζει την εκλογή αυτή ως κάτι μοιραίο, που τον οδηγεί, χωρίς να γνωρίζει την αιτία, προς ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, μοναδικό και αναντικατάστατο, το οικείο.

Θες να σκεφτείς να το έχεις και μετά να βλέπεις ότι δεν το εκτιμησες και το έχασες ;

Θες να σκεφτείς να μην το έχεις και να βλέπεις να το έχει η κολλητή σου ή ο κολλητός σου ;

 

Ολόκληρο Συμπόσιο σου κατέβασα - μεταφορικά και κυριολεκτικά ...

 

Πάρε και "Ταγκόρ φυσικά - τί άλλο ;" :

"Η αδέξια δύναμη σπάζει το κλειδί

και χρησιμοποιεί το σκεπάρνι".

Μόνο που εδώ πάμε για το αντίθετο : η επιδέξια [επιεικώς !] δύναμη κάνει ό,τι μπορεί με το κλειδί, αλλά η ... κλειδαριά δεν θέλει και ... έρχεται σκεπάρνι.

 

Καληνύχτα.

Σχόλια

30/03 00:20  PREMIUM
Σειρά ... "Κάτι" άφησες anna~πάντητο για πρώτη φορά !
http://discount.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=30511&pg=10000#comment217166
30/03 10:24  oberon
Σειρά για όλα τα πράγματα υπάρχει μια πρώτη φορά.
Π.χ. να μην προλαβαίνεις ...
30/03 19:33  GIASEMI
Αχ!Ερμάκο,αιφνιδιάζει η τρυφερότητά σου ...παρότι οπλοφορείς ολίγον και εσύ!
το διάβασα το πρωί και δε ξέρω γιατί μα το βρήκα συγκινητικό
μετά έδειξα πρωτοφανή ικανότητα"διαχείρισης συναισθημάτων"...τώρα ήθελα να σου το πω,έτσι απλά...
30/03 19:45  GIASEMI
και η ευτυχία,όπως και όλα τελικά είναι σχετική*
http://www.youtube.com/watch?v=dJBkMJ07fCc
30/03 20:29  Ερμάκος
Μαράκι είδες τί κάνουν οι παρέες με τον ... oberon ;
Φυσικά τα είπες όλα.

Ρίξε μια ματιά και σε ένα ξεχασμένο [;] άρθρο του oberon :

«Μήπως δεν με καταλαβαίνει κανείς ;»
Κυριακή, 2 Μαΐου 2010 13:37
http://oneirokolakairinisnyktas.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=24635&blid=396

Από τότε ... προσπαθούμε. Έτσι απλά.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις