καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


570 αναγνώστες
3 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015
09:12

 

αφασία.

Αγορίνα,

Είναι απίστευτο, ακόμα και για μένα, το πόσο επίκαιρος είναι ο Όμηρος. Φυσικά όχι για φιλολόγους, ούτε γι' αυτούς που ψάχνουν για copy/paste. Γι' αυτούς που εμβαθύνουν και κάνουν γόνιμους συνειρμούς. Ρεαλιστικούς και με προεκτάσεις.

Έχω ξεκινήσει, που λες, το ΟΔΟΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ. Και διαβάζω Όμηρο για τρίτη φορά. Δύο προσεκτικά διαβάσματα μέχρι τώρα, και πάμπολλες στοχευμένες αναγνώσεις αποσπασμάτων. Είναι, όμως, η πρώτη ανάγνωση μετά την διατύπωση της Θεωρίας που σου έλεγα την περασμένη Κυριακή.

Η Παρακαταθήκη ήταν μία φλασιά που μου ήρθε ξεκάρφωτα. Όπως έρχονται όλες οι φλασιές στους νοήμονες. Σχημάτισα τα βασικά, έριξα ματιές βάσει σημειώσεων. Και βουρ Θεωρία. Αν μη τι άλλο, για να μείνει η ιδέα για τους επερχόμενους.

Τώρα είναι αλλιώς το διάβασμα. Ξέρω τί ψάχνω, ξέρω πού θα κατατάξω κάθε τί που μου κινεί το ενδιαφέρον. Έχω ονοματίσει τα κεντρικά θέματα. Και βλέπω και καινούργια πράγματα. Δεν θυμάμαι π.χ. να μου είχε κάνει εντύπωση το χιουμοράκι ανάμεσα στους θεούς. Η τριάδα Δίας-Ήρα-Αθηνά διαπρέπει [και] επί του προκειμένου ζητήματος.

 

Βασικό θέμα, που διερευνά πολύπλευρα ο Όμηρος, είναι το θέμα ηγεσίας. Ο Αγαμέμνωνας είναι θέσει ηγέτης όχι φύσει. Είναι αρχηγός γιατί έχει ορισθεί, όχι γιατί το αξίζει. Όχι ότι είναι και της σφαλιάρας, αλλά υπάρχουν καλύτεροι. Σαφώς.

Εκείνο που σίγουρα ξέρει ο περί ου, είναι τα κλασικά κολπάκια, τους τυφλοσούρτες. Πώς εμψυχώνεις στερεότυπα, πώς τσιγκλάς στερεότυπα, πώς επιβάλλεσαι στερεότυπα - πάντα στερεότυπα. Μηδέν πρωοτυπία.

Σίγουρα, αν υπήρχαν αεροπλάνα στην εποχή του, θα καβαλούσε ένα να κάνει ότι ξέρει να το οδηγάει ...

Αντί, εννοείται, να παρακολουθεί τους άσημους βουλευτές στις συζήτηση επί των προγραμματικών. Η απόγνωση, ακόμη και κυβερνητικών, δεν κρύβεται.

 

Το πλέον επίκαιρό, σαφώς, είναι η κωλοσφυξούρα κάπου λίγο πριν την μέση της Ιλιάδας. Τους έχει πάρει φαλάγγι ο Έκτοράς, και τον Αχιλλέα τον έχουν τσαντίσει. Για ένα καπρίτσιο του Αγαμέμνονα.

Ένα θα σου πω μόνον, για να καταλάβεις για τί μαλάκες μιλάμε. Του πήρε με το στανιό το κορίτσι, την Βρυσοπούλα, γιατί του πήραν την δικιά του, την Χρυσοπούλα. Βλέπεις ο μπαμπάς είχε αντιπροσωπεία ... εεε πώς να πω ... ήταν ιερωμένος του Απόλλωνα.

Του πήρε την κοπέλλα, που την γούσταρε πολύ ο Αχιλλέας. Μέχρι που είχε κλάψει όταν του την πήραν. Και του την κράταγε που λες ο χοντρομαλάκας, ενώ που ούτε είχε "ανέβει στο κλινάρι της" – έτσι είπε μετά. Όλο το μπέρδεμα και οι απώλειες για να πάρει μία γκόμενα που δεν γούσταρε.

Συνειδητοποιείς για τί μεγέθους μαλακία μιλάμε ;

Πού να αρχίσεις να σκέφτεσαι ότι την παθητική διαχείριση του ζητήματος την υπέδειξε στον  Αχιλλέα η Αθηνά. Ποιοί θεοί και παπαριές ; Ψάξε - αν γουστάρεις ! - τον κανόνα της θεωρίας που λέει για θεοποίηση του ανθρώπου.

Για να είσαι έτοιμος, μια και θα είναι το point που θα συγκλονίσει τον πνευματικό κόσμο.

 

Ως προς το casus belli, φυσικά μου βγήκε. Αλλά, φυσικά, ήταν αυτό που λέει ο τίτλος. Απλώς "συνάδει" [δική σου λέξη] η αγορά με τα λεγόμενά μου. Όπως και απλώς το χαμηλό Οκτωβρίου του νταουτζώννη αρχίζει να καταλαβαίνει ο καθείς ότι ήταν. Χαμηλό Οκτωβρίου στις 2 πρώτες μέρες - όχι μαλακίες.

Συμπτώσεις αγορίνα.

Καταλαβαίνεις, αφκόρς, ότι δεν έχει εύκολα ξανά τόσο κατηγορηματικές τοποθετήσεις. Στο κάτω-κάτω, δεν με πληρώνει και κανένας. Χώρια που σχολιάζονται μόνον οι αποτυχίες στις προβλέψεις. Οι επιτυχίες ήταν συμπτώσεις ...

 

Όθεν, η αγορά ανεβαίνει, τρέμοντας κυριολεκτικά τον ίσκιο της. Ξέρει, βέβαια, και τί θα συμβεί, αν ξαναχρειασθεί να σπηκάρει φωνήεντα ο βάρδος.

Δόσμου κι εμένα μπάρμπα.

Αυτό που έγινε, ως είθισται από δεκαετιών, στον νταουτζώννη. Και οδεύει να μας δείξει συμπεριφορά απέναντι στα ιστορικά υψηλά του.

 

Ε όχι και σαφέστερος.

 

ερμάκος.

υ.γ. άσε που αρχίζουν και με τσιγκλάνε ιδέες για δημόσια πρόταση στους μετόχους

Το σχόλιό σας
420 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015
08:57

 

στην ώρα του.

Αγορίνσ,

Την Πέμπτη ανέβασα τον βάρδο, τον Στράτο, και το "Ποιός στο είπε για τους μάγκες". Και, αντί να γυρίσει, είχαμε ισχυρό χώσιμο. Με εντυπωσιακό συγχρονισμό, μάλιστα. Οφείλω απάντησιν, όθεν.

Θεωρητικά θα μπορούσε να είναι και σύμπτωση. Επίσης, μπορεί να αποδειχθεί ένα απλώς ολίγον πρόωρον αλλά ορθόν σήμα αγορών. Ως γνωστόν, το έξυπνο χρήμα αγοράζει λίγο πριν τον πάτο. Όχι στον πάτο. Για ακριβώς στον πάτο προσπαθούν μόνον οι πυροβολημένοι.

 

Η απάντησή μου, λοιπόν, είναι κάτι σαν στο μπαρμπούτι : τόσα μπρος, τόσα πίσω.

Στα μπρος, απαντώ "Πουλήστε.".

Υποτιμητική κερδοσκοπία έχουμε. Είναι εμφανές ότι ξέρουν πώς πουλάνε επιθετικά σε τιμές πολύ κάτω της αξίας. Γι' αυτό ψιλοζορίζονται να σπάσουν επίπεδα στήριξης στο κλείσιμο. Ξέρουν ότι παίζει να δυσκολευτούν χοντρά να πάρουν φθηνότερα. Φοβούνται το short squeeze. Το τρέμουν, to be precise.

 

Στα πίσω, απαντώ με Εθνικό Όραμα. Οσονούπω, αλλά χαλαρά.

Έχω καταλήξει τόσο στην ουσία όσο και στην παρουσίαση. 1+5 βιβλία, σε αρμονικό σύνολο.

Το "1" θα δίνει την περίληψη και τον δρόμο. Πού θα πάμε. Και πώς, βήμα-βήμα. Και τί θα κερδίζει ο καθένας μας - το βασικό.

Τα 5 στοιχειοθετούν τα επί μέρους.

ΟΔΟΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ - πλήρης ανασκευή της ματιάς στο Εθνικό μας Έπος. Στην βάση της Θεωρίας της Ομηρικής Παρακαταθήκης. Αλλάζει πολλά στην θέαση της κρίσης.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ - γενική ανασκόπηση των βάσεων της σκέψης, και ιδιαίτερα της Ελληνικής. Και, πάνω σε εδραίες βάσεις, ανατροπές σε θεμελιώδεις αντιλήψεις στα πάντα. Από φορολογία μέχρι Παιδεία, και από Τοπική Αυτοδιοίκηση μέχρι τράπεζες.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - νέα αντίληψη για το Κράτος, την πολιτική οργάνωση και τα πολιτικά ήθη. Βάθρο οι Δήμοι και η Αμφικτυονία τους. Πολιτικός διάλογος, δημόσια ψήφος, προσωποπαγής και ανακλητή εκτελεστική εξουσία. Και πρωτόγνωρη άμεση δημοκρατία.

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ - δομική επέμβαση στα θεμέλια του καπιταλισμού. Η νέα αντίληψη στην φορολογία, μαζί και η νέα αντίληψη περί κρατικού παρεμβατισμού. Καινούργιο τραπεζικό σύστημα – ψιλοθινγκς.

ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ - ο κόσμος που οραματίζομαι για τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Πώς θα είναι αυτή κοινωνία. Πώς θα ζούμε χωρίς βαρβάρους και βαρβαρότητες.

 

Χρονικός προγραμματισμός.

Μέσα στον Οκτώβριο θα ανεβάσω 1+5 αντίστοιχες περιλήψεις, μαζί με links σε άρθρα και δημοσιεύσεις μου. Μαζί με κάποιες σημειώσεις, οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να διαμορφώσουν γενική εικόνα, να προβληματισθούν. Να μπουν στο νόημα. Να κρίνουν, να μου πουν την γνώμη τους. Να το πουν και σε άλλους.

Ταυτόχρονα θα στείλω αντίστοιχα άρθρα στην τοπική και το analyst, να δίνουν το μήνυμα της προσπάθειας. Θα κοιτάξω και σε άλλες εφημερίδες.

Τα βιβλία είναι για αρχές της άνοιξης. Αν σου φαίνονται πολλά, κατ' αρχήν θα είμαι στακάτος. Όχι φλυαρίες. Αλλά, το βασικό, έχω ουσιαστικά να συρράψω άρθρα μου. Θα έχει δουλίτσα η συρραφή και η ομογενοποίηση, αλλά οι σκέψεις έχουν δομηθεί.

 

Θα κοιτάξω, χαλαρά πάντα, για τα πρακτικά θέματα. Επιμέλεια παρουσίασης, εκτύπωση, διανομή, προβολή - τα γνωστά. Θα φανεί και ποιοί διαδικτυακοί φίλοι είναι χαβαλέδες του like [και αν] και του παπαροσχολιασμού, και ποιοί είναι για να σηκώνουν μανίκια για δουλειά.

Σιγά-σιγά, μαζεύω και την Ιδρυτική Ομάδα του ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ.

 

Θα δούμε αν έχω δίκιο ότι ουδείς διανοείται να με ανακόψει. Η εμβέλεια είναι οικουμενική.

Παρεμπιπτόντως, το χαμηλό Οκτωβρίου που λέγαμε το είδαμε. Και ο νταουτζώννης θα χρειασθεί βαρβάτο νέο για να πουλήσει στις κάπου 25 χιλιάδες μέχρι το '17.

Μιά ιδέα είναι που λέμε - μιά ματιά έριξα προ εβδομάδων στο διάγραμμα από το '28. Θα δω πότε θα κάνω δημοσίευση, που θα δίνει με διαγράμματα την πρόβλεψη αλλά και μία πολύ γενική εικόνα της Θεωρίας του Χάους.

 

 

Να σφίγγουν οι κώλοι. Καιρός είναι.

 

Ε

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
362 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015
08:20

 

ντουμπουλντούμ.

Αγορίνα,

Σου έγραφα για το ακροκλώστειο ερώτημα και τις επιλογές της σιωπηλής πλειοψηφίας. Πρόβλεψα μαύρισμα, αλλά επέζησε. Και το καλπονοθευτικό σύστημα οδήγησε τελικά σε κυβέρνηση που απολαμβάνει την ψήφο του 22% του εκλογικού σωματος. Η "σιωπηλή πλειοψηφία" επέλεξε την αποχή.

Η αποχή αυξήθηκε - από τον Γενάρη - κατά 10% του εκλογικού σώματος, από 35% πήγε 45%. Δηλαδή οι απέχοντες αυξήθηκαν κατά 10/35=29%. Ψήφισαν ουσιαστικά όσοι έκριναν ότι αξίζει ο κόπος να ασχολείται κανείς με τις εκλογικές διαδικασίες του τρισάθλιου πολιτικού συστήματος. Ότι έχει κάποιο νόημα να διαλέγεις από δαύτους.

Και ψήφισαν μαζί με αυτούς που ψηφίζουν γιατί απλώς οφείλουν να ψηφίζουν, βρέξει-χιονίσει.

 

Ακολούθησαν απίστευτες εκδηλώσεις των νικητών. Αριστεροί που αναμασούσαν τις παραδοσιακές ατάκες της δεξιάς και του ΠΑΣΟΚ. Και ούτε κουβέντα - αφκόρς - για απλή αναλογική και κουραφέξαλα. Και αυτοί που απείχαν "ας πρόσεχαν", "ήσαν και δικοί μας" και άλλα συμπαθή.

'Εμαθαν πιά να βαφτίζουν το κρέας ψάρι, στα πρότυπα του αρχηγού τους. Αναρωτιέται κανείς γιατί τόση χαρά στις δηλώσεις για δουλειά για εφαρμογή του μνημονίου. Αν ήταν να χαρούμε, γιατί το απορρίπταμε ; Και γιατί ματώσαμε για δημοψήφισμα ; Και γιατί ήταν κακή η συμφωνία παρακαλώ ;

Μίλησε και για αυταπάτες, αλλά απέφυγε να μας πει ποιες αυταπάτες εννοεί. Έδωσε και εντολή για απουσία των υπουργών από τα πρωινάδικα για να δουλέψουν. Άντε να εξηγήσεις τα περί ικανής και αναγκαίας συνθήκης. Η παρουσία - πενηνταράκια - στα πρωινάδικα σημαίνει ότι δεν πολυδουλεύει ο υπουργός. Η απουσία από τα πρωινάδικα, όμως, δεν σημαίνει αναγκαστικά και ότι δουλεύει.

Πόσο μάλλον, ότι δουλεύει αποδοτικά ...

 

Και ισχύει πάντα το αρχαίο "Το της πόλεως όλης ήθος ομοιούται τοις άρχουσι". Όλης - στο τονίζω.

Βλέπω φιλαράκια να κάνουν κραυγαλέα λογικά σφάλματα. Βρήκε οπαδούς π.χ. η θεωρία του ξαναμαναδημιουργία - στα λόγια φυσικά - για τους νεκρούς στην Μέκκα.

"Μέτρα ασφαλείας" - λέει. Σου λέει, "αφού εμείς έχουμε μέτρα ασφαλείας, να βάλουν κι αυτοί". Για να μην έχουν νεκρούς κάθε τόσο.

Πρώτα από όλα, η ειρωνεία. "Τους ήθελε ο Θεός κοντά τους" ήταν στο στόχαστρο κάθε εξυπνάκια. Άσε τους κινδύνους να σε κλάψει η μάνα σου μιά ώρα αρχύτερα ...

Δεύτερον, τί θέλουν κι ανακατεύονται ; Τουλάχιστον ως προς το ούτω πώς ανακατεύονται. Κάθε προσκυνητής γνωρίζει τους κινδύνους. Και πάει. Ανακατέψου ρε φίλε, αλλά να παίρνεις υπ' όψιν σου ότι ανακατεύεσαι σε ξένες υποθέσεις.

Τρίτον, όμως, και κυριότερον, η εξομοίωση "τοις άρχουσι". Δεν καταλαβαίνει ο άλλος την διαφορά από το να πεις κάτι μέχρι να γίνει. Ούτε λόγος, φυσικά, για το ότι κριτικάρει για να νοιώσει "κάποιος". Όχι για να λυθεί το πρόβλημα.

Και, επειδή δεν καταλαβαίνει την διαφορά, η εύκολη λύση είναι να με βαφτίζει όπως γουστάρει. Υπερασπιστή των κακώς κειμένων - η πιό light διατύπωση.

 

Η περίπτωση να επιχειρηματολογώ για το πώς θα γίνει κάτι και όχι για το πώς θα περάσουμε ωραία στον καναπέ μας δέεενν παίζει.

"Ψώνιο" με απεκάλεσε δημοσίως ένας αριστερός φίλος από τα παλιά. Κι ας μου έχει πει κάποιες φορές - πάντα με μπόλικη χρονοκαθυστέρηση - "Είχες δίκιο".

 

Κάπως έτσι, το ΧΑΑ ακόμη … πανηγυρίζει. Τζίρος 17 εκ. Σε κανονική εποχή, παρακαλώ. Αρώτηξη : τζίρο θα βρει στον Υμηττό ή στον Λυκαβηττό ;

Και το πρωτοβρόχι σφίγγει. Είπαμε για oberon speaking στο χαμηλό Οκτωβρίου. Ενθυμούμαι καλώς ;

 

Ε

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
429 αναγνώστες
6 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015
08:47

 

ανατροπή.

Αγορίνα,

Παιδεύτηκα και βρήκα μία καινούργια λέξη : ακροκλώστειο. Ήθελα να δώσω έμφαση στη σημασία του ακριβούς ερωτήματος που οδηγεί σε εδραίο συμπέρασμα. Και σου δίνω παράδειγμα, και δη επίκαιρο : σωστές [εσύ θα μου πεις] σκέψεις για τις σημερινές εκλογές, και ειδικά για την συμπεριφορά της "σιωπηλής πλειοψηφίας".

Ένα πρώτο καλό ερώτημα, λοιπόν, είναι τί θα ψηφίσουν όσοι ψήφισαν ΝΔ το Γενάρη και ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Αρκετά καλό είναι και το αντίστοιχο για τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως και το τί θα ψηφίσουν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΝΑΙ.

Προκύπτει αβίαστα το ερώτημα : γιατί δεν ερευνούν το θέμα οι δημοσκοπήσεις ; Το ερώτημα είναι προφανούς σημασίας και εξ ίσου προφανούς απαντήσεως : δεν τους αρέσουν τα ευρήματα.

 

Να τα βάλουμε σε μία σειρά :

Πρώτον, τί είναι ακριβώς η σιωπηλή πλειοψηφία ; Ακριβώς - το τονίζω.

Είναι ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος που χαρακτηρίζεται από σύνεση, αλλά στα πλαίσια των εφικτών επιλογών. Δεν "χαλάει την ζαχαρένια του" δηλαδή κανείς τους. Παρατηρούν, συγκρίνουν, ρωτάνε, κρίνουν, αποφασίζουν, ψηφίζουν. Και δεν εκδηλώνονται.

Στις δημοσκοπήσεις απαξιούν να απαντήσουν. Πολλοί, άλλωστε, δεν σηκώνουν τηλέφωνα. Θεωρούν υποτιμητικό ακόμη και να σταματήσουν για να απαντήσουν στα exit polls.

Για να μάθεις τί ψηφίζουν κάθε φορά, χρειάζεται να ψαρέψεις μερικούς. Όχι άμεση ερώτηση. Μετά, μπορείς να μπεις στη θέση τους και να βρεις τί θα ψηφίσουν και γιατί. Χρειάζεται και ενσυναίσθηση – αφκόρς.

Θα μου επιτρέψεις να υπερηφανευθώ, ότι στο δημοψήφισμα εξευτέλισα όχι μόνο τις δημοσκοπήσεις αλλά και τα exit polls. Γνωστά πράγματα. Είναι δεδομένο ότι εκφράζω αυθεντικά αυτό το τμήμα του εκλογικού σώματος. Λεπτομέρεια αν πιά το οδηγώ ως opinion leader.

 

Δεύτερον, για πόσους μιλάμε ;

Μία χοντρική προσέγγιση γίνεται με το εξής αρχικό σκεπτικό : Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν τους υπόλοιπους.

Στο δημοψήφισμα, λοιπόν, καταγραφόταν ισοψηφία - χοντρικά. Οι υπόλοιποι, οι υπ’ όψιν, ψήφισαν μονοκούκι ΟΧΙ. Αφού το αποτέλεσμα ήταν 60% ΟΧΙ, η σιωπηλή πλειοψηφία είναι κάπου 20%.

Αυτό βγάζει το σύστημα δύο εξισώσεων με δύο αγνώστους. Αν σε ξενίζει το μονοκούκι, επιμένω. Κανείς απροκατάληπτα σκεπτόμενος Έλληνας δεν θα ψήφιζε ΝΑΙ. Είμαι κατηγορηματικός. Η απόφαση ήταν σαφής : δεν πάει άλλο, πουτάνα όλα.

Απόφαση νοικοκυραίων Ελλήνων - όχι μαλακίες. Και σωστή 100%. Να αναλάβουμε τις ζημιές (stop loss) και να δούμε το μέλλον των παιδιών μας. Όποιες κι αν είναι οι ζημιές. Αρκεί να ξέρουμε ότι πατάμε γερά, ακόμη και στον πάτο του ωκεανού.

Σχήμα λόγου, τα λεφτά είναι σε ασφαλές μέρος.

 

Τρίτον, τί ψηφίζουν τώρα ;

Τσίπρα ; Άλλο ανέκδοτο. Ούτε συζήτηση. Η σιωπηλή πλειοψηφία, όπως την προσεγγίζω και την περιγράφω, ευχαρίστως θα τον εκτελούσε. Ας όψεται η κουφάλα η ζαχαρένια. Αλλά το παραβάν είναι άλλη υπόθεση. Μαύρο δαγκωτό στον αλήτη. Να παίζεις κορώνα-γράμματα τα πάντα και να σου εξευτελίζει το ΟΧΙ ; Μηδέν ανοχή. Τέλος με δαύτον.

Μεϊμαράκη ; Πολύ λίγο. Λιγότερο ίσως και από όσο Σαμαρά το Γενάρη. Το ξέρει κι ίδιος, γι αυτό και μιλάει τόσο εμφατικά για συνεργασία. Το ξέρει και το κόμμα του, γι' αυτό και έχει δοτό αρχηγό. Το ξέρουν και οι πολιτευτές, γι' αυτό και δεν κινούνται σοβαρά.

Ο δεύτερος π.χ. στα μέρη μας λάμπει δια της απουσίας του. Σκέπτεται, φυσικά, ότι για να βγεί κι ο δεύτερος στο νομό χρειάζεται νίκη πανελλαδική. Σιγά μην σκάσει - έχει 'κονομήσει χοντρά. Χώρια που αν τον ρωτήσεις αν θα ήθελε να βγει ένας ή κανένας στον Νομό, [αν ρε φίλε !] θα γελάσει. Ανόητη ερώτηση.

Αποχή ; Κάποιοι ναι, αλλά όχι και πολλοί. Πιστεύω ότι υπάρχει καλύτερη επιλογή.

Άλλον ; Ναι, άλλον. Και όποιος είναι ο συγκριτικά καλύτερος από τους διαθέσιμους. Είπαμε, επιλογές στα όρια του εφικτού. Σίγουρα και με προσωπικά κριτήρια. Τόσο για το πρόσωπο του αρχηγού, αλλά κυρίως με το πρόσωπο του πρώτου τοπικου υποψήφιου.

 

Είναι ένα λογικό ανακάτεμα της τράπουλας. Χειρότεροι από τους ΣΥΡΙΖΑΙους αποκλείεται να είναι. Μακράν. Χώρια που οι ΣΥΡΙΖΑίοι εσχάτως "καίνε λάδια". Παράνοια οφθαλμοφανής. Παράκρουση.

Χειρότεροι σε φαυλότητα από ΝΔτες αποκλείεται.

Αρά λογικόν. Νομίζω. Think about it.

 

Αν δεν επαληθευτώ, θα χρειασθώ μπόλικο ψάξιμο για να ξαναπροσανατολισθώ αξιόπιστα.

Αν επαληθευτώ, καλά κάνατε και σπρώξατε με τόση φόρα το μαγαζί σας. Μαγκιά σας. Θα έχουμε πανηγύρι.

 

Στα εξωτερικά έπιασε πρωτοβρόχι. Να δω το χαμηλό Οκτωβρίου, και ... oberon speaking.

 

 

E

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
360 αναγνώστες
5 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015
08:33

 

αυστηρά, αμείλικτα.

Αγορίνα,

Είμαστε εδώ και χρόνια στην στρατηγική των διαδοχικών κερδοφόρων βημάτων. Κάτι χάνουμε κάτι κερδίζουμε κάθε φορά, αλλά συνολικά κερδίζουμε. Οι ζημιές και οι απώλειες είναι μεγάλες, αλλά ο στόχος τις δικαιολογεί. Και αυτά που κερδίζουμε είναι σημαντικότερα. Μας φέρνουν πιό κοντά στον στόχο. Γι' αυτό.

Στις εκλογές έχουμε έναν τακτικό στόχο : μάθημα παραδειγματικό στον ανέντιμο. Και είναι τόσο σημαντικό στην στρατηγική φθορά του πολιτικάντικου συστήματος, ώστε μέχρι που ο μουστάκιας μπορεί και να του χαριστεί. Αύριο στο debate έχει απλές ατάκες να τον καθαρίσει.

Αν δεν το κάνει, σημαίνει ότι είναι στημένος να χάσει.

 

Ατάκα πρώτη : τί παρέλαβες τον Γενάρη, τί παρέδωσες τον Αύγουστο ;

Κανονικά αυτό δικαιολογεί ακόμη και να του παραχωρήσει τον υπόλοιπο χρόνο του. Ό,τι και να πει, όσα ψέματα και να αραδιάσει, δεν υπάρχει απάντηση της προκοπής.

Μπροστά στο μέγεθος της καταστροφής, όλα τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες. Εκτός από το ότι ήταν θυσίες που τις πέταξε στα σκουπίδια.

 

Ατάκα δεύτερη : τί παρέπεμψες σε δημοψήφισμα και τί υπέγραψες τελικά ;

Δηλαδή : μας είπαν υπογράψτε ή τέλος, έκανε δημοψήφισμα, έγινε χαμός ζημιών στην βδομάδα που μεσολάβησε, και πήρε σαφή εντολή σκληρής συνέχειας. 61,3% ΟΧΙ σε ένα δημοψήφισμα που κανένας άλλος λαός στον πλανήτη δεν θα επέτρεπε καν να γίνει.

Δεν το σεβάστηκε, γιατί δεν είναι Έλληνας στην ψυχή, στην καρδιά. Γι' αυτό και η δήλωση "υπερτίμησα την δύναμη του δίκιου ενός λαού". Δεν καταλαβαίνει ο δυστυχής τί σημαίνει Ελληνικός Λαός, τί σημαίνει Ελλάδα. "Ένας λαός" - μέχρι εκεί φθάνει το μυαλό του. Τι να του εξηγείς ;

 

Κάπως έτσι ξηλώνεται το πουλόβερ της ανεντιμότητας, της ανακολουθίας. Η ανεντιμότητα και η ανακολουθία είναι αυτοτελές ζήτημα. Αλλά - ατυχώς - αυτό δεν είναι και εύκολο να εξηγηθεί σήμερα. Δεν είναι και εύκολο π.χ. να τον ρωτήσει ο μουστάκιας "γιατί δεν έσκισες την συμφωνία μετά το ΟΧΙ ;".

"Δεν το ψήφισα, αλλά αυτό σου είπε ο ελληνικός λαός" - δεν του βγαίνει. Εμάς, μόνον, μας βγαίνει και μας παραβγαίνει.

 

"Και ποιός να αναλάβει ;". Γνωστή και λογική ερώτηση.

Πρώτα απ' όλα, συγκριτικά είναι ο χειρότερος. Βρες ένα προσόν του και πες μου το κι εμένα.

Και μετά. "διαχειριστή χρειαζόμαστε", όπως έχεις πει από χρόνια. Διαχειριστές υπάρχουν, για διαχειριστής δεν κάνει. Γιαλαντζί αγωνιστές δεν χρειαζόμαστε. Τέλος.

 

Κατά τα άλλα, είχα μία βδομάδα χωρίς τηλέφωνο και internet. Τώρα ξαναέχω. ΧΑΑ, νταουτζώννης, ευρώ και λοιπά να περιμένουν.

Κι εν τω μεταξύ, μαζευόμαστε και σοβαρευόμαστε. Για Άνοιξη '16.

 

 

Ε

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<34567891011>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις