καβάλα στη Harley
το ημερολόγιο ενός μοναχικού καβαλάρη
Λίγα λόγια για εμένα
Do bet against me !


5304 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 9 Απριλίου 2017
08:47

 

αντιστροφή.

Φιλενάδα,

Συνειδητοποίησα, στο χρόνο περισυλλογής που έδωσα στον εαυτό μου, ότι χρειάζομαι μείζονα αλλαγή. Αλλαγή σχεδόν στα πάντα, εκτός από τον σκοπό. Αυτόν τον σκοπό τον έκανα τευχάκι, και πλέον τέλος η αναζήτηση. Τώρα χρειάζεται απλώς να τον πετύχω, με τις αναγκαίες προσαρμογές - εννοείται. Και σε εύλογο χρόνο - όπως επίσης εννείται.

Το τευχάκι, δεν είναι άλλο από την "Πρόταση Εθνικού Οράματος" : ΕΛΛΗΝΟΠΡΕΠΕΣ ΚΡΑΤΟΣ. Και έχει ήδη φθάσει σε πολλές οθόνες. Όπως και σε αρκετά καλά χέρια.

Γενικά μιλώντας, το τευχάκι είναι το σενάριο για την κομψή επανάσταση. Για την ακρίβεια, είναι το ζητούμενο της κομψής επανάστασης. Απέφυγα επιμελώς να γράψω σχετικά με το όραμά μου για την διαδικασία της αλλαγής. Και τώρα πάμε για το ξεκίνημα : την ευφυή αντίσταση.

Θα ασχολούμαι - και θα ασχολούμαστε ΜΑΖΙ - για απλά καθημερινά πράγματα. Για λύσεις εδώ και τώρα.

 

Προφανώς θα χρειασθεί να πάψω να απευθύνομαι σε λίγους. Ουσιαστικά, μέχρι τώρα απευθυνόμουνα στον εαυτό μου. Είναι βέβαιο ότι έγραψα πολλά που ήταν δυνατόν να τα καταλάβω μόνον εγώ. Τέρμα λοιπόν οι γρίφοι, τέρμα τα υπονοούμενα.

Θα χρειασθώ και συνεργασίες. Καρντάσηδες, όπως λέτε στην αγαπημένη μου καρντασούπολη. Ο καθένας θα μπορεί να ξέρει με ποιόν και γιατί συνεργάζεται. Ώστε να μπορεί να πάρει τις αποφάσεις του - ιδίως ως προς τις προτεραιότητές του.

 

Συνεργασίες θα χρειασθώ σε δύο βασικούς τομείς :

Πρώτον, για να στήσω site. Δεν προσφέρεται το παρόν μπλογκ. Ούτε το παραδιπλανό του oberon. Ούτε το άλλο στο Google. Χρειάζομαι site. Επώνυμο.-

Δεύτερον, χρειάζομαι γνώμες. Η βασική γραμμή της ευφυούς αντίστασης, είναι το "Με τα μάτια ενός μη ειδικού". Στο στυλ που έγραψα από το '12 το "Με τα μάτια ενός πατέρα" για την εκπαίδευση. Αν το θες αλλιώς, δηλώνω ειδικός στο να παρουσιάζω τί λένε οι ειδικοί, όπως και τί δεν λένε.

Από εκεί και πέρα, η διάδοση, είναι ένα θέμα που θα το φροντίσουν οι ανάγκες. Το κίνημα αλληλεγγύης αρχίζει να εμφανίζεται. Οπότε, λύσεις για ευφυή αλληλεγγύη, μικρού έως μηδενικού κόστους δηλαδή, δεν μπορεί να περιφρονηθούν.

 

Να το σκεφθούμε - λέω - στις άγιες μέρες που έρχονται. Και τα ξαναλέμε.

Όσο για τον Χέμινγουέη και το "Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων, αυτοί που είναι εύκολο να είσαι μαζί τους, αλλά εξίσου εύκολο και χωρίς αυτούς... Και αυτοί που είναι δύσκολο να είσαι μαζί τους, αλλά αδύνατον να ζήσεις χωρίς αυτούς." που έγραψε, ναι υπάρχει τρίτο είδος.

Αυτό ακριβώς θα ψάξουμε. Αλλά μιά ιδέα θα την ρίξω - σιγά που θα αντεχα :

Αυτοί που είναι ευχάριστο να είσαι μαζί τους,

και ασύμφορο να ζήσεις χωρίς αυτούς.

 

Καλό Πάσχα ! Καλή Ανάσταση !

 

ερμάκος

 

Το σχόλιό σας
5246 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016
08:19

 

αρμαγεδδών.

Αγορίνα,

Έψαχνα το πώς θα σου εξηγήσω την απόφαση να αλλάξω τόσο πολύ την προσωπική μου στάση. Και χρειαζόμουνα ένα τρόπο να σου εξηγήσω ότι είμαι απλώς ακατανόητος. Βρέθηκε, λοιπόν, το θέμα-ευκαιρία. Μία λεπτομέρεια στο βρετανικό δημοψήφισμα. Δώσε βάση :

Η ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Αν το δημοψήφισμα για το Brexit γινόταν στην Ελβετία, οι ψηφοφόροι θα είχαν λάβει ταχυδρομικά επίσημο έντυπο με το σκεπτικό των δύο εναλλακτικών επιλογών.
Η κάθε πλευρά δηλαδή θα έδινε συνοπτική επιχειρηματολογία, με εκτιμήσεις για τα προσδοκώμενα οφέλη, τις ζημιές που αποφεύγονται κ.λ.π.
Ερώτηση : γιατί δεν γίνεται αυτό και στην Μ.Βρετανία ;

Απαντήσεις :
1. Γίνεται. Ίσως καθυστέρησε το ταχυδρομείο.
2. Θα το έκαναν, αλλά δεν το σκέφθηκαν.
3. Θα το έκαναν, αλλά είναι πιό πλουραλιστικό να περιφέρονται πιο αόριστα τα επιχειρήματα.
4. Θα το έκαναν, αλλά δεν είναι στο πνεύμα των Βρετανών η συγκατάβαση.
5. Θα το έκαναν, αλλά δεν έχουν τρόπο να διαλέξουν ποιοί θα τα έγραφαν.
6. Θα το έκαναν, αλλά δεν θα σύμφερε την μία πλευρά.

Παρακαλώ να μην ληφθεί υπ' όψιν που η Ελβετία απέσυρε προ ημερών την αίτηση ένταξής της στην Ε.Ε.

Αυτό το αυτοσχέδιο γκάλοπ ανέβασα χθες στο φουμπούκ. Και είχε αρκετή επιτυχία, καθώς μάζεψα μπόλικα λίαν αξιόλογα σχόλια. Να στα συμμαζέψω, στη σειρά του ερωτηματολογίου, μπας και με καταλάβεις.

Το θέμα είναι σαφές. Όπως και το ερώτημα. Μετά μπερδεύει το πράγμα.

Το μπρίτις χιουμοράκι της πρώτης απάντησης έκανε κάποιους αναγνώστες μου στην Λόντρα να βγάλουν ένα τόοοσο δα κομπλεξακι. Δεν παίζομαι, αφκόρς, και για έναν πολύ απλό λόγο : μπρίτις λέγεται, ομηρικό είναι. [Φακοφφ.]

Η 2 δεν παίζει. Και να το σκεφτόντουσαν, κομμάτι δύσκολο να το κάνουν. Θα το δεις.

Η 3 είναι αποκαλυπτική. Αδύνατον να καταλάβει ο πολύς κόσμος ότι άλλο είναι να γίνονται γνωστά τα επιχειρήματα και άλλο να τα παίρνεις γραπτά και συγκεντρωμένα σε ένα επίσημο έγγραφο. Άλλη εγκυρότητα, άλλη ευθύνη - τα κυριότερα.

Η σύγκριση με την Ελβετία, εξευτελίζει την Βρετανία. Και δεν το αντέχουν αυτό όλοι ...

 

Η 4 είναι όλα τα λεφτά, κι ας μην της φαίνεται. Συγκατάβαση δ-ε-ν σημαίνει παζάρια και κουκούλωμα. Συγκατάβαση σημαίνει να ακούς προσεκτικά την άλλη άποψη. Το "audiorum et altera pars" που έκανε αυτοκρατορία τη Ρώμη. Το υπερόπλο της ήταν η Σύγκλητος. Αυτό κι αν είναι ακατανόητο.

Μη συγκαταβατικό είναι να ακούς απλώς για να απαντήσεις. Είναι πιά έσχατη ντροπή να αλλάζεις γνώμη. Πριν 3.000 χρόνια, ήταν αλλιώς. "Οι φρόνιμοι αλλάζουν γνώμη" έλεγε ο μέγας στυλοβάτης του [όποιου] πολιτισμού μας.

Συγκαταβατικό - πάνω από όλα - είναι το εθνικό κριτήριο. Οι Ελβετοί το έχουν, κι ας μην είναι καθόλου χαϊβάνια. Ψυχρά σαν τραπεζίτες σκέφτονται, αλλά ξέρουν καλά το εθνικό συμφέρον τους. Βγάζουν πολλά από αυτή την επιλογή τους.

Στην Μ.Βρετανία ήδη τουφεκίσθηκε το κριτήριο "Britain first", καθώς συνδέθηκε προπαγανδιστικά με τον παράφρονα ακροδεξιό που σκότωσε την βουλευτίνα των Εργατικών. Πόσοι καταλαβαίνουν στην Λόντρα ότι αυτό και μόνον είναι η θριαμβευτική είσοδος του ναζισμού στην Γηραιά Αλβιώνα ;

Ο Ναζισμός είναι πάνω από όλα προπαγάνδα. Αδίστακτη προπαγάνδα, ικανή να σκοτώσει για να πετύχει τους σκοπούς της. Το "Switzerland first" υπάρχει στο αίμα του Ελβετού. Το "Britain first" είναι πιά πολιτογραφημένο ως Ναζισμός. Περί αυτού πρόκειται.

Το πνεύμα συγκατάβασης, λοιπόν, θα έβαζε σε μία σειρά τα επιχειρήματα της πλευράς του Brexit. Έχουμε εθνικό συμφέρον στην Ε.Ε. ή όχι ; Αυτό το ερώτημα θα απαντιόταν επισήμως. Όπως και το αντίστοιχο για το Bremain.

Να στο πω κι αλλιώς : ας δοκιμάσει μία ομάδα υποστηρικτών του Brexit, από διάφορα κόμματα, να συμμαζέψει τα επιχειρήματα σε ενιαίο κείμενο. Δεν γίνεται. Δεν υπάρχει δυνατότητα να συντεθούν τα επιχειρήματα και - κυρίως - τα κριτήρια. Δεν υπάρχει η συγκολητική ταινία - η συγκατάβαση.

Να στο πω και κινέζικα : «ό,τι είναι καλό για την κυψέλη, είναι καλό και για τη μέλισσα». Άντε και πες ότι γίνεται κατανοητό ότι δεν λέει για κηφήνες. Άντε. Ποιος καταλαβαίνει ότι αυτό ισοδυναμεί με «ό,τι δ-ε-ν είναι καλό για την μέλισσα, δ-ε-ν είναι καλό και για τη κυψέλη» ;

Στον ανταγωνιστικό πλανήτη που – καλώς ή κακώς – ζούμε, οι λαοί που αντιλαμβάνονται ρεαλιστικά το εθνικό τους συμφέρον, έχουν μέγα συγκριτικό πλεονέκτημα. Τόσο απλό, τόσο ωμό.

 

Η 5, όπως καταλαβαίνεις, είναι απλώς χιουμοράκι. Τρέχα βρες "επιστάμενους" στην χώρα των ταμπλόϊντς.

Και η 6 ακατανόητη. Ποιά είναι η πλευρά που δεν την συμφέρει μία τέτοια διαδικασια ; Η απάντηση είναι απλή : και τις δύο. Τους χαλάει - όσο και αν πιστεύουν σε βρετανικό επίπεδο διαλόγου και λοιπά παχιά λόγια. Αυτό δεν το μπορούν.

Γιατί δεν το μπορούν ; Γιατί έχουν πρότυπο την Αθήνα και την άμεση δημοκρατία της. Είναι χαρακτηριστικό που οι εγχώριοι θιασώτες της ιδέας επικαλούνται και το υποδειγμα της Ελβετίας. Κι όταν μαθαίνουν ότι οι Ελβετοί έχουν καμάρι τους που εμπνεόνται από την άμεση δημοκρατία της Σπάρτης, στρίβουν γωνία.

Εν ολίγοις : Αθηναϊκό ήθος αντέγραψαν οι Εγγλέζοι, όχι Σπαρτιάτικο. Το Σπαρτιάτικο ήθος βγάζει εφόρους που δίνουν τον εαυτό τους στην εισήγηση που θα καταθέσουν στην Απέλλα της Πατρίδας τους. Το Αθηναϊκό βγάζει απλώς αστέρια της εριστικής διαλεκτικής.

Όπως και αντρούκλες ...

 

So.

Για μένα, "Ό,τι βρέξει, ας κατεβάσει". Για σημαντικό χρονικό διάστημα. Και το παρόν ημερολόγιο τέλος. Θα χρειασθεί να βρω άλλον τρόπο να κάνω κατανοητά όλα τα ως άνω ακατανόητα.

Εν τω μεταξύ, θα έχει προκύψει και η ετυμηγορία των αγορών επί των λαμπρών προοπτικών της χώρας των νικητών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αν το χώσιμο σε νίκη του Brexit έχει προαναγγελθεί, το χώσιμο σε νίκη του Bremain είναι κάτι που αποκλείω κατηγορηματικώς.

Με αντιλαμβάνεσαι. Μάλλον.

Εκείνο που σίγουρα αντιλαμβάνεσαι είναι ότι η επανάσταση που προωθώ δεν έχει κανέναν απολύτως οπαδό. Εκτός αν τα αφεντικά των αφεντικών σου ξυπνήσουν κάποια στιγμή και βρουν ότι τους συμφέρει η δημιουργική επανάστασή μου.

Πώς το είχε πει ο γραμματικός σας, σε αξάν Churchill ;

Only foolish don't change their mind.

 

E

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
333 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 12 Ιουνίου 2016
08:18

 

προσγείωση.

Αγορίνα,

Το σημερινό θέμα, κανονικά, πέστο θεωρητικά, εξαντλείται στο κινέζικο [τρέχει τίποτις μαντάμ ;] "Ένα χελιδόνι δεν μπορεί να γνωρίζει τις φιλοδοξίες του αετού". Αλλά τί είναι κανονικό στην εποχή μας ; Ποια λέξη δεν έχει χάσει τη σημασία της ;

Το βασικό εμπόδιο είναι η σύγχυση περί την έννοια "διάκριση". Οι διακρίσεις έχουν καταργηθεί διά ροπάλου στον δυτικό κόσμο. Το μόνο που επιτρέπεται να αναγνωρίζεται ως διαφορά μεταξύ δύο ανθρώπων είναι ως προς το πόσα λεφτά έχουν. Κοντά, και το πόσο σε δείχνει η τηλεόραση.

Δηλαδή, κάνεις δεν θα σε πει με κάποιο απαξιωτικό επίθετο, όταν επισημάνεις ότι ο τάδε έχει περισσότερα λεφτά από τον δείνα. Ούτε θα σε παρεξηγήσει κανείς να προτιμήσεις κάποια για τα λεφτά της, να αλλάξεις δουλειά για μεγαλύτερο μισθό - κι ας είναι χειρότερη από άλλες πλευρές. Ποιές άλλες πλευρές αλήθεια ; Οέο ;

 

Αρπάχτηκα με ένα fb-φιλαράκι που μου έγραψε κάτι για σεξιστικές διακρίσεις. Του απάντησα ότι οι σεξιστικές διακρίσεις είναι το πιό φυσιολογικό πράγμα του κόσμου. Άλλο θέμα οι σεξιστικές βαρβαρότητες. Εξαφανίσθηκε - άντε να καταλάβω τί εντύπωση του έμεινε.

Αν το πάρουμε από την αρχή, διάκριση είναι το στοιχειώδες : να μπορείς να καταλαβαίνεις τη διαφορά μεταξύ μέρας και νύχτας, έξυπνου και βλακώδους, αρσενικού και θηλυκού, μαύρου και λευκού - και πάει λέγοντας. Φθάνοντας μέχρι τη διάκριση μεταξύ καλού και κακού.

Μέχρι κάποιο σημείο, οι διακρίσεις είναι στοιχειώδης εγκεφαλική δραστηριότητα. Από κάποιο σημείο και μετά, και μόνον, είναι πρόβλημα οι διακρίσεις. Και έχουμε δαιμονοποιήσει ως «διακρίσεις» κάθε διαπίστωση διαφοράς.

Βλέπεις που-χου ένα δεκατριάχρονο να κάθεται στο μάρμαρο που ξέρεις ότι είναι κρύο. Όπως ξέρεις, αν το δεκατριάχρονο είναι κορίτσι, κινδυνεύει να πάθει μητρικά - μέχρι στειρότητα. Το αγόρι, το πολύ-πολύ να παγώσει ο αποτέτοιος του.

Αν - λέμε τώρα - είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι στο μάρμαρο, τί λες ; "Σηκωθείτε, θα κρυώσετε" ; Μπερδεύει το πράγμα. Να μην στο παιδεύω, η όλη ισοπεδωτική εκστρατεία περί διακρίσεων, απαγορεύει να πεις "κοπελιά σήκω θα κρυώσεις". Δεν υπάρχει θεμιτή συνέχεια στο "Κι αυτός θα κάθεται ;".Είναι out να πεις "Αυτός είναι αγόρι".

 

Όλη αυτή η αρλουμπολογία υπάρχει γιατί αυτή η πνευματικώς άθλια κοινωνία δεν επιτρέπει όλες τις διακρίσεις. Συλλήβδην. Γιατί δεν αφήνει τρόπο να ξεχωρίσεις την διάκριση από την βαρβαρότητα. Την εύλογη διάκριση, από την προκατάληψη. Το φυσιολογικό από το διεστραμμένο.

 

Κάπως έτσι, άντε πες ότι άλλοι είμαστε σπουργίτια και άλλοι αετοί. Ρατσισμόοοςςς !

Και άντε απάντα σε κάτι σαν "Αν είσαι αετός, γιατί δεν έχεις πολλά λεφτά ; Γιατί δεν σε δείχνει η τηλεόραση ;". Δεν υπάρχει απάντηση. Η ισοπέδωση έχει εγκαθιδρυθεί συστηματικά. Είναι δημοκράτης με αναγνωρισμένη πατέντα αυτός που σου πετάει ένα "είσαι σεξιστής" ή "είσαι ρατσιστής".

Τον έχει προφυλαγμένο γερά το σύστημα, κι ας είναι και κουμουνιστής με δράση. Περί αυτού ακριβώς πρόκειται.

 

Όθεν.

Το επόμενο γράμμα μου στην αφεντιά σου θα είναι και το τελευταίο. Τίτλος "Συνεχίστε την επανάσταση χωρίς εμένα". Θα δώσω τα βασικά στα χελιδόνια. Δεν αποκλείεται, κάποτε, να τα καταφέρουν,

Ταυτόχρονα, θα έχει ξεκαθαρίσει, εντός της εβδομάδος, με αντιλαμβάνεσαι, μήπως δεν θα είμαι καβαλάρης. Ή απλώς μήπως δεν θα είμαι μοναχικός καβαλάρης. Σε κάθε περίπτωση, η παρούσα ταμπέλα δεν θα στέκει. Άρα τέλος.

Σε κάθε περίπτωση, θα ασχοληθώ ("Δεν θα αργήσει"), με την κατασκευή του νέου υπερόπλου του ελληνισμού.

 

Ε

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
324 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016
08:57

 

ξεθολωτής.

Αγορίνα,

Στις αλλόκοτα δύσκολες μέρες που ζούμε, ο καθένας αναγκάζεται να κάνει δουλειές που κανονικά θα τις περιφρονούσε. Η κρίση - από την άλλη - βγάζει καινούργια "επαγγέλματα". Ο αιδοιοτρίφτης, π.χ., είναι ένα επάγγελμα που εξασφαλίζει κάπου 400 ευρώ την επίσκεψη. Στην ανεπτυγμένη Δύση, βεβαίως-βεβαίως ...

Έγραψε το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, αν θυμάμαι καλά, ότι γίνεται χαμός στην Αμερική και την Αγγλία, με το μασσάζ αιδοίου. Την ανακουφίζει ο τυπάκος με ειδικό τρίψιμο στην ευαίσθητη περιοχή, παίρνει το παραδάκι και κλείνει το επόμενο rendez-vous.

Καταλαβαίνεις τί ακριβώς σημαίνει αυτό για την κατάσταση. Το φυσικότερο πράγμα στον άνθρωπο γίνεται επάγγελμα γιατί δεν γίνεται πιά με τον φυσικό τρόπο. Μην στο παιδέψω άλλο - 400 ευρώπουλα είναι αυτά. Ποιά ντροπή και πρασινάλογα ;

 

Στα σκαριά - από άλλο δημοσίευμα - είναι και ο ορμονοσπρώχτης. Το ανάρτησε μάλιστα fb-φίλος γιατρός, και πολύ καλός άνθρωπος. Αυτό σημαίνει ότι δεν του έκανε εντύπωση λάθος το περιεχόμενο που μίλαγε για την αξία του ανδρικού σπέρματος.

Έχει ορμόνες που - με στοματικό έρωτα τελέσφορον [με αντιλαμβάνεσαι] - αξιοποιούνται, και καταπολεμάται η κατάθλιψη. Όπως το διαβάζεις. Η αρρώστεια της εποχής μας περνάει με απλή πίπα. Ή, έστω, καταπολεμάται.

Καταλαβαίνεις δουλειές με φούντες που έχουν να κάνουν οι ορμονοσπρώχτες, τώρα που μπαίνει για τα καλά το καλοκαίρι, ενώ η κατάθλιψη θερίζει. Δεν ξέρω, βέβαια, τί τιμή μπορεί να πιάσει κανείς, αλλά όλα είναι θέμα προσφοράς και ζήτησης, σε αυτό τον άθλιο κόσμο που [λέμε ότι] ζούμε.

 

Κάπως έτσι, που λες, πάω κι εγώ για ξεθολωτής. Το τρέχον νόμισμα είναι το θόλωμα νερών. όχι μόνον στην πολιτική. Κι από την πολλή θολούρα, αυτοί που έχουν συμφέρον να ξεθολώσουν τα νερά, δεν μπορούν να το κάνουν.

Ξεκίνησα που λες ξανά να αναρτώ "Η ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ". Μεταξύ σοβαρού και αστείου, ξεθολώνω τα νερά της προπαγάνδας real time. Τσεκάρησα με το τρόπο μου, δηλαδή με βεβαιότητα, ότι υπάρχει αγοραστικό ενδιαφέρον.

"Ποιοι στήνουν τις προπαγανδιστικές παγίδες νέου τύπου ;" ήταν το ερώτημά μου στον τίτλο στην τοπική. Και χτύπησε κέντρο στα θέματα "πλαστά πτυχία" και "offshore υπουργών". Στο δεύτερο, μάλιστα, έγινε μεσοβδόμαδα αυτό που έλεγα από Δευτέρα πρωί. Ως προς το πνεύμα εννοώ – δεν είχα φαντασθεί τροπολογία.

Αντιλαμβάνεσαι, αφκόρς, ότι αυτά ήταν απλώς το trailer ...

 

Κατά τα άλλα, δεν πολυπρόσεξα αν η πτώση της φίλης μου της DBK δικαίωσε κιόλας το "too big to save" που σου έγραφα last Sunday. Ενδιαφέρον δι’ ημάς, πάντως, θα έχει σε μονοψήφια επίπεδα. Τραπεζοσώστης. Είναι ντροπή ;

Ο νταουτζώννης πλησίασε το ημέτερον 17.910 σε απόσταση αναπνοής : 17.899,24 - πρέπει να θυμάμαι καλά. Σίγουρα, όμως, ψιλοκατάλαβε τί θα γινόταν.

Το μυστήριο είναι το τί έγινε με το straddle EUR/USD at 1,1134. Καμάρωσέ το :

Βλέπεις χαμηλά την οριζόντια διακεκομμένη στο σημείο που σου έλεγα.

Μέχρι και Τετάρτη μεσημέρι [για μας] έδειχνε ότι θα μού έκανε η αγορά τη χάρη. Τατάρτη βράδυ, ανέβασα "angry" στο 1,1192 - έκοψε λίγο. Πέμπτη απόγευμα, τσαντίστηκα στο 1,1204 και ανέβασα το σκληρό "Poison". Εισακούσθηκα.

Παρασκευή, όπως βλέπεις, πήγε στο rendez-vous, ενώ εγώ βολτάριζα στην γενέτειρα, ένεκα Παρασκευή. Κάθησε και το σκεφτόταν για μερικές ώρες, και την κοπάνησε. Όταν πρωτομπήκα, ήταν ήδη 1,13 και κάτι. Ανέβασα "Δεν με νοιάζει", μιά και δεν ξέρω άσμα "Κόφτε το λαιμό σας".

Προφανώς, η αγορά - ανεξάρτητα από εμένα - σκέφθηκε καλά αν θα σταθεροποιηθεί σε μία εύλογη μέση τιμή. Αυτό είναι στην πραγματικότητα το 1,1134. Κι αφού σκέφθηκε - απουσία μου - αποφάσισε και έκανε ένα γερό μπαμ προς τα πάνω. Στροφέας - ως γνωστόν.

Θα θυμάσαι που προ εβδομάδων σου είχα γράψει κάτι για την Κίνα. Η τεχνική μου ανάλυση λέει κάτω, αλλά εγώ δεν ανησυχώ για την Κίνα. Αυτό ήταν το νόημα. Και ο Hang Seng δ-ε-ν πήγε κάτω.

Ερώτημα : Είμαι κακός τεχνικός αναλυτής, ή opinion leader των παγκοσμίων χρηματαγορών ;

Αντιλαμβάνεσαι πώς τίθεται - κατ' αναλογίαν - το ζήτημα για το EUR/USD για την παραπάνω Παρασκευή 17 Ιουνίου. Ενδιαμέσως, πάντως, σκοπεύω να σιωπήσω επί του θέματος.

Οψώμεθα, όθεν.

 

Ε

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
333 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 29 Μαΐου 2016
08:18

 

ντούκου.

Αγορίνα,

Τα τελευταία χρόνια είχαμε διασώσεις στην λογική "too good to fall". Μπαλώματα χωρίς τέλος. Τώρα παραχόντρυναν τα νούμερα. Για αυτό και το νέο δόγμα που λανσάρησα. Τί σημαίνει ; αν θες να σώσεις π.χ. την DBK, δεν μπορείς να την σώσεις με ειδικά μέτρα.

Ο εστί μεθερμηνευόμενον, δεν την σώζεις με ενέσεις και λοιπές θεραπείες της ίδιας. Χρειάζεται να σώσεις το σύστημα.

Συνεπώς, από την Τετάρτη υπάρχει στο cover μου στο fb η εξής εικονίτσα :

Just in case και ψάχνουν για σωτηρία του συστήματος.Ποτέ μην πεις ποτέ - λένε.

Ειλικρινά δεν γνωρίζω το παρακάτω, αν η πρόταση ψηφισθεί από την αγορά. Αλλά, όλο και κάτι θα βρω.

Εκείνο που ξέρω σίγουρα, είναι τί θα κάνω αν δεν ψηφισθεί. Καλοκαιράκι ... καταλαβαίνεις ...

 

Αυτά τα όλίγα, γιατί ολοκληρώνω και νέο αρθράκι για το analyst.

 

ερμάκος

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σελίδα 1 από 64123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
"Για τα παιδιά !"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις